Eerder een eland op de weg dan een mens
- 30-11-09@16:22
6 Reacties
Zoals zovelen hebben ook wij de droom om naar het buitenland te emigreren. We wonen nu nog in het kleine dorpje Wervershoof in het platte West-Friesland. Wij zijn Robin en Wendy Groot, samen met onze kinderen Damon van 12 en Kimmy van 10 jaar oud, willen we ook de stap maken om in een ander land een nieuw leven op te bouwen.
De beslissing om te emigreren maak je natuurlijk niet zomaar. Vooral niet als je kinderen hebt. Het nieuwe land moet veilig zijn, zonder oorlog, corruptie en veel geweld. Het nieuwe land moet niet te ver weg zijn, familie in Nederland moet ons makkelijk kunnen opzoeken, bij belangrijke gebeurtenissen moet je snel weer terug kunnen keren naar Nederland. Het land moet qua cultuur een beetje op Nederland lijken, anders hebben de kinderen zo’n cultuurshock, en wijzelf natuurlijk ook.
De nieuwe taal moet niet te moeilijk zijn en makkelijk aan te leren. Het moet een mooi land zijn, met een mooie natuur en ruimte om te wonen, want dat is natuurlijk één van de belangrijkste redenen om weg uit Nederland te gaan.
We hebben gekozen voor Zweden. Zweden is een veilig land, met mooie natuur, niet te ver weg, toch ook een West-Europees land, en als je goed je best doet kun je geschreven Zweeds als Hollander toch al bijna begrijpen.
Sinds april 2009 zijn wij de trotse eigenaren van een huis in Zweden. Even boven het plaatsje Sysslebäck, in het noordelijkste puntje van de provincie Värmland, waar heel veel Nederlanders wonen, staat ons huis in het kleine gehuchtje Kärrbackstrand.
Wat een verschil met Wervershoof! In Kärrbackstrand kijken we uit over de heuvels. Overal waar je kijkt staan bomen, veel dennenbomen, maar ook loofbomen. Urenlang kun je wandelen zonder een ander persoon tegen te komen. De kans is groter om een eland te zien tijdens je wandelingen, of een vos. Ons nieuwe huis staat op een heuvel en als je het paadje, dat naast ons huis loopt, naar beneden volgt kom je bij de rivier uit, de Klarälven, de langste rivier van Zweden. Hoe heerlijk is het om gewoon maar wat te hangen op de brugleuning en te kijken naar al dat water dat onder je door stroomt.
Verbaasd hebben we staan kijken hoe we elke dag weer dezelfde familie eend zagen zwemmen, hoe krijgen ze het voor elkaar om tegen de stroom in toch maar steeds op hetzelfde plekje te blijven. Wat een sterke pootspieren zouden ze hebben.
Onze Zweedse achterbuurvrouw, die we gekscherend Ronja noemen, omdat ze zo’n wilde bos rood haar heeft, zwaait naar ons. Ze gaat een duik nemen in de toch altijd ijskoude rivier. Ja, dit is het, hier willen we zijn, hier willen we wonen. Zover is het helaas nog niet, we hebben het huis, en nu de rest nog. Voorlopig wonen we nog in ons rijtjeshuis in Wervershoof.
Hallo Robin en Wendy ,
We vinden het heel stoer van jullie om deze grote stap te gaan zetten. En wat zullen jullie genieten van die prachtige natuur. We hopen voor jullie dat álles naar jullie wens zal verlopen en dat jullie dan samen met Damon en Kimmy een héél gelukkig leven mogen hebben in Zweden . Héél veel succes hoor. En Robin alvast gefeliciteerd met je verjaardag a.s. Vrijdag . Lekker genieten samen . Dat doen jullie goed.
Héél veel groetjes Jan en Theresia.