De Zweedse schoonheid die steeds op de loer ligt


Linda en Simon

Het is nu zondagmiddag half vier en buiten zouden de straatlantaarns al aangegaan zijn, bij ons zijn echter geen straatlantaarns dus is het buiten gitzwart.Wij wonen in Midden-Zweden en zijn zomer 2008 definitief verhuisd. We hebben de stap gemaakt met z’n vijven. Onze drie kinderen Sil, Tren, Didde en wij Linda en Simon. Wij en onze kinderen zijn geboren en gedeeltelijk getogen Noord-Hollanders. En hebben gewoond in Castricum.

Na 31 jaar hebben wij het mooie en gevarieerde Noord-Holland verruild voor een nieuwe plek.  Een plek met ruimte veel ruimte, mooie natuur en vergezichten. Maar er is natuurlijk meer, het avontuur de mensen en een goede plek om onze kinderen groot te laten worden.

We wonen ‘på landet’ en hebben daar ook bewust voor gekozen. Het huis kochten we in 2005 en hebben het na verschillende lange periodes verlof op kunnen knappen tot onze droomplek. Het huis is gebouwd rond 1870 en heeft erg veel inhoud. Naast de 4 woonkamers, grote leefkeuken verschillende slaapkamers een tweede woongedeelte met eigen douche keuken en slaapkamers geeft de oude sfeer de speksteen kachels en de hoge plafonds een heerlijk huiselijk klimaat.

Buiten mogen we ook niet klagen naast een kleine hectare grond drie grote schuren een ondergrondse aardkelder en een idyllisch washuis hebben we fruitbomen een weide voor de schaapjes (die we nog moeten kopen) en een vuurplaats waar al menige hoop de lucht in is gegaan.

We vinden het erg leuk dat we door het dagblad zijn gevraagd om een bijdrage te leveren aan de editie. We hebben dan ook al behoorlijk wat ideeën die we willen beschrijven. We zullen het de komende tijd hebben over:   het waarom, de verschillen, het leven hier,  de kinderen en de Zweedse school,  de nieuwe vrienden die we hier hebben opgedaan, het werk en de belasting,  de feesten die toch wel anders zijn, het land zelf, de natuur en zijn giften en de schoonheid die continu op de loer ligt. Ik dat we tot ver in 2010 zitten voor we door de stof heen zijn.

Ik moet nu stoppen. De Kachel moet nu gevuld worden als we  vanavond warm willen douchen. Buiten is het rond het vriespunt maar hier binnen een behaaglijke 23 graden. Heerlijke warmte van het Zweedse hout. Het gehele huis is centraal verwarmd, het systeem wordt op hout gestookt. Stukken tot 50 cm gaan de ‘panna’ in en vervolgens wordt het warme water opgeslagen in grote 500 liter tanks die vervolgens voor warm douchewater en warme radiatoren zorgen. Kosten om de boel warm te stoken worden er zo bijna niet gemaakt. Hout is hier goedkoop en het kloven is een hobby van zoon en vader. Jaarlijks gaat er ongeveer 50 kub hout doorheen, dit zijn ongeveer 700 kruiwagens. Aan de slag dus!

Tot de volgende keer.

Informatie en Links

Doe mee door te reageren, te volgen wat anderen hebben te zeggen, of door van uw blog naar hier te linken.


Andere Berichten

Reageer

Vertel ons wat u vindt. Sommige HTML-tags zijn toegestaan.

Reacties van lezers

50 kub hout? Dan krab ik me even achter mijn oren. Dat moet dan wel heel goedkoop zijn. Hier in de Ardennen betaal ik nu zo een 40 euro per kub. Maar dan stoken wij maar een 3 kub hoor. De rest van de verwarming komt van de vloer die ‘s nachts met goedkope goedkope stroom (3 tarieven)wordt geladen. Op koudere dagen in herfst, winter en voorjaar is dan de houtkachel daarbij nodig. Bij ons moet het hout toch zo een 4 jaar drogen om goed te branden. Ben benieuwd hoe jullie dat daar doen. Een voorraad van 200 kub of zo? Groetjes Age

Beste Simon en Linda,
we kennen elkaar niet persoonlijk maar van Kees en Jacq hebben we al heel veel over jullie Zweedse avontuur gehoord. We vinden het onwijs leuk (en stiekum ook heel moedig)dat jullie de stap naar Zweden hebben gezet. En nu dit. Ik ga jullie volgen, hartstikke leuk!Iedere donderdag is er bij ons het programma IK VERTREK en dan moet ik altijd aan jullie denken. En ik ken jullie niet eens!!
Het gaat jullie en de kinderen heel goed!
groetjes van Wim en Gemma Boon
groeten van Gemma Boon

Hoi Simon en Linda, Leuk wat van jullie te horen. We horen natuurlijk genoeg van Kees en Jacqueline en zien de foto’s als ze weer bij jullie geweest zijn. Maar uit de eerste hand is het toch weer anders. Jullie zien je vertrek toch anders als jullie vader en moeder. Wat logisch is. Het gaat jullie goed in het “verre” Zweden. Groetjes Henk en Clara

Als ik dat lees komt weer dat speciale Zweden gevoel. Ik heb 2 jaar lang in Zweden ( in Delsbo bij Hudiksvall ) op een boerderij gewoond. Intussen heeft het het mij via Berlijn ( 11 jaar lang ) naar Barcelona verslagen. Dat was waarschijnlijk de laatste emigratie want hier zijn we aangekomen met eigen huis en haard in de stad en in het dorp aan het strand voor het weekeind. Maar ik mis Zweden vaak!