wereldeditie.nl

Wij, Natasja(38) en Marco(38), met onze 2 kinderen Daan(14) en Bodill(7), besluiten net nadat ons huis helemaal is opgeknapt en onze zaak aan huis reeds 12 jaar goed draait, dat we toe zijn aan een nieuwe uitdaging. Dit word uiteindelijk emigreren naar Zuid-Frankrijk om daar gîtes te bouwen en te verhuren en om van het klimaat, rust en ruimte te gaan genieten.

Als gasten bij ons komen voor hun vakantie is het eerste wat ze altijd vragen: hoe zijn jullie hier toch zo terecht gekomen? En dan begint ons verhaal eigenlijk. Wij hadden in Nederland ons eigen huis al helemaal verbouwd, alleen de 4 muren waren blijven staan. Verder hebben we alles vernieuwd. Ook hadden we een eigen elektronica- en computerreparatiebedrijf in een bedrijfsruimte aan huis, die we ook in orginele staat hebben verbouwd.

Dat vonden we zo leuk dat toen het na 7 jaar allemaal af was en we in ons huis zaten van “wat zullen we nu eens gaan doen”. De gedachten kwam toen op om een vakantiewoning te gaan zoeken, als investering voor later en om met de vakantie naar toe te gaan. Omdat het op rij-afstand van Nederland moest zijn werd het Midden-Frankrijk, in de Auvergne waar we voor een weekje heen gingen om het een en ander te gaan bekijken.

Tijdens het weekje kijken daar kwamen we erachter dat er vrij weinig te doen was, de omgeving was mooi er was ruimte maar verder eigenlijk niet veel. Tijdens de avondjes daar in dat weekje hebben we ons afgevraagd “wat als we alles in Nederland nou eens gaan verkopen en dan in Frankrijk gaan wonen” en dus ook werken. Marco zag het toch ook niet zitten om zijn huidige werk tot aan zijn pensioen te gaan doen.

We dachten toen aan gîtes verhuren en aan mooi weer, dus zouden we wel wat zuidelijker moeten gaan zitten. En zo is het plan ontstaan, wat een vakantiehuis moest worden werd nu definitief emigreren naar Frankrijk.

Eenmaal thuis gekomen zijn we weer uren en avonden op het internet wezen zoeken naar huizen die te koop stonden en welke streek moest het dan gaan worden. Duizenden huizen gingen voorbij op zoek naar minimaal 3000m2 en een huis met een aantal bijgebouwen die we konden gaan ombouwen tot vakantiewoningen. De bedoeling was om in het departement Aude iets te vinden, we vonden een aantal huizen op het internet en vertrekken weer met het hele gezin voor een weekje huizenjacht. Tijdens dit weekje vallen er al snel een aantal huizen af, te klein, te slechte staat (op de foto leek het heel wat), of totaal niet wat we zochten.

Er was nog één huis waar ons oog op was gevallen en dat lag in de Midi-Pyreneeën, dus vanaf waar we logeerden toch nog een 250 km rijden. We gingen er toch op af en hadden een afspraak met de makelaar, bij aankomst op het makelaars kantoor belde ze nog even met de eigenaar om de afspraak te bevestigen. Wat bleek, het huis was een dag ervoor verkocht.

De makelaar zei “jullie zijn er nu toch, laten we nog even in de computer kijken of er nog iets anders voor jullie bij zit”.  We gaven met een beetje tegenzin weer onze wensen op, we waren best wel teleurgesteld. Ze had met onze wensen 3 huizen uitgezocht en we gingen weer op pad. Het eerste huis waar we aankwamen was een boerderij met een aantal schuren en 1 hectare aan grond en een adembenemend uitzicht op de Pyreneeën.

Het was in een klein dorpje Mascaras met 320 inwoners. Dit was precies wat we zochten, misschien iets te veel grond maar dat is beter dan te weinig.

Ook stonden er verschillende fruitbomen in de tuin en honderden meters bramenstruiken waar later vele potten jam van werden gemaakt. Ook telde de tuin veel kersenbomen en vandaar dat onze naam www.Lesneufcerisiers.eu (de 9 kersenbomen) is geworden.

(Wordt vervolgd)