1989: Tasmanië was mooi, maar er was geen werk (2)
Nadat mijn twee vrienden naar Nederland teruggingen, ging ik naar het noorden van Australië. Van hier geraakte ik in Brisbane waar een heel nieuwe levenservaring begon.
Bij de tweede dag in Brisbane vond ik werk als zelfstandig timmerman in een groot project dat nog voor een 15 maanden werk zou leveren. Heel veel geleerd hoe er in Australië werd gebouwd (heel anders dan in Nederland) en een prachtige tijd meegemaakt. Maar de zomers, oh die zijn heet, en de zon, oh die brandt. De staat Queensland heeft het hoogste aantal huidkankerpatiënten ter wereld en je wilt wel geloven waarom. Winters zijn zo mooi, maar zomers, foei het kan goed heet worden.
Gedurende mijn tijd aan dit project werd ik gepromoveerd tot opzichter en leerde alle werklui kennen. Hier raakte ik bevriend met een andere Nederlander die in de eerdere jaren ‘80 met zijn ouders was geëmigreerd. Wij begonnen een partnership na beëindiging van het project en hebben daarna nog 5 jaar samengewerkt totdat wij beiden van baan veranderden. Alweer een prachtige tijd meegemaakt en hard gewerkt met 6 dagen per week en dagen van 6 tot 6.
Terwijl ik nog aan het grote project werkte, werd het eerste en tweede stage van het drie stage project opgeleverd en in gebruik genomen. Een van de verplegende dienstmeisjes stond mij wel aan en dit werd mijn vrouw.
Na al met al 14 jaar als timmerman, aannemer en werkgever in de bouw begon ik veel last van mijn rug te krijgen en begon ik naar ander werk te zoeken.
In 1997 begon ik als gevangenisbewaker in Darwin, Northern Territory en begon mijn dienst als rijksambtenaar. Wat een verschil in werk ethic. Heel veel lol gehad en weer ongelooflijke levenservaringen opgenomen. Na 8 jaar in Darwin en een scheiding achter de rug moest ik het besluit nemen om een prachtige baan weg te geven en twee kinderen achter te laten om een nieuwe relatie voor te zetten in Brisbane. Dit was een heel zware beslissing die ik niet makkelijk nam maar nu na ruim vier jaar zeer positief op terugkijk.
Na meer scholing en ijverigheid ben ik weer aan het werk in een gevangenis maar nu als werkvoorbereider in het onderwijssegment met ruim 200 leerlingen en 13 werknemers onder mijn hoede. Meeste dagen zijn uitdagingen met gevangenen die van alles verzinnen om hun eigen weg te krijgen en de altijd gecompliceerde contracten die moeten worden vervolgd om alle wetgevingen en contractuele nijverigheden te voldoen.
Gelukkig heb ik een geweldig team op het werk, een bloedmooie vrouw en twee meer lieve kinderen die mijn leven in mooi Australië prachtig maken.
En dit is mijn verhaal.




Zo zo, om maar eens van een turbulent leven te spreken. Nou Fons, ik vond het een heel boeiend verhaal. Je hebt in ieder geval een leven van ups en downs meegemaakt. Ik hoop voor je dat het vervolg veel ups zal geven. Gr Age