Kerstmis: Weemoedige gedachten terug naar Zaandam
- 21-12-09@16:59
2 Reacties
Kerstmis in de Ardennen.
Dan denk je toch aan een plaatje van heuvels met mooie vergezichten, dennenbossen, oude dorpjes, open haardvuren en misschien sneeuw?
Veel mensen voegen dan ook de daad bij het beeld, zij huren tijdens de kerstdagen een accommodatie hier in de buurt. Toen vrienden ons vroegen of we iets voor hen wisten, bleek bij navraag bijna alles al vol te zitten.
Natuurlijk ziet het er hier schilderachtig uit. Ook gezellig met de meest uiteenlopende kerstversieringen. Maar tijdens de aanloop naar kerst, en vooral tijdens de kerstnacht, gaan mijn enigszins weemoedige gedachten terug naar de tijd in Zaandam. Daar, in de Bonifatiuskerk was de kerstnachtmis een ware belevenis.
Een meestal stampvolle kerk, Pastoor Goedhart in zijn mooiste kazuifel, misdienaartjes met glimmend gepoetste lantaarns, een geur van brandende kaarsen en wierook, het parochiële zangkoor op zijn opperbest en enige jaren achtereen een optreden van Russische zangers en zangeressen, om maar een paar zaken te noemen. Dat alles in een prachtig versierde kerk, compleet met een grote kerstboom en kerststal.
Ik mocht er dikwijls aan deelnemen in allerlei functies: lector, koster, acoliet, collectant en zelfs een keer als gewoon kerkbezoeker. Om middernacht, bij het uitgaan van de kerk werden de langzaam uitstervende klanken van het orgel vervangen door die van het Kapiteinskoor in de naburige Klauwershoek.
Voor mij was dit alles een vertrouwd beeld omdat ik in een katholieke traditie ben opgegroeid. Maar ik begrijp ook dat dit voor de meeste niet-gelovige mensen die een nachtmis bezoeken, moet zijn als een jaarlijks terugkerend theater, iets wat je ook eens moet hebben meegemaakt.
In België is ook een katholieke traditie. En nog steeds kan ik hier op zondagen, binnen een straal van pak weg tien kilometer, kiezen uit een stuk of zeven kerken met missen op alle mogelijke tijden. De meeste overigens bezocht door maar een handjevol mensen. Ook voor de kerstavond/nacht kan ik kiezen uit een flink aantal.
Zo is daar de vrij grote kerk in Hotton, waar ik een paar keer ben geweest met kerst. Wel prachtig gezang met, voor mij, geheel nieuwe Franse kerstliederen, maar voor het overige vrij sober met een kongolese pastoor die geheel alleen de mis opdraagt, zonder misdienaartjes of andere assistenten. Ook versiering en een kerststal, maar een beetje slordig uitgevoerd, echt op z’n Wallonisch, zoals wij zeggen. Wel meer kerkgangers dan op gewone zondagen.
De kerk in Erezée – de gemeente waarin wij wonen – schijnt nog beter te worden bezocht. Niet voor het koorgezang, want dat is in Hotton mooier. Maar ze schenken daar na afloop wijn, aangeboden door de plaatselijke VVV.
Eigenlijk zou ik liever gewoon op kerstmorgen naar de gewone mis gaan, maar ik heb hier al een paar jaar een soort gidsfunktie. Elk jaar zijn het weer andere buren, vrienden of kennissen die mij vragen of ze met me mee mogen naar de nachtmis. Ook dit jaar ontkom ik er niet aan. Ook hier dus theater. Ik twijfel nog even tussen de wijn en het gezang.
Fijne kerstdagen, waar dan ook toegewenst.
De beschrijving van Age over de kerstnacht in de Bonifatiuskerk klopt nog steeds. Ook dit jaar komen er weer bijna duizend mensen, in deze prachtige kerk, samen rond het Kerstkind.
Het Neva Ensemble uit Rusland, welke het telkens weer een eer vinden om te mogen meewerken in deze kerstnacht, en het parochiekoor aangevuld met diverse solisten verzorgen de prachtige zang.
Altijd weer een fantastisch gebeuren waar velen naar uitkijken.
Ja, wij kunnen ons voorstellen dat dit een fijne blijvende herinnering is voor hen die dit ooit hebben meegemaakt.