Met Guus Meeuwis door de Afrikaanse bush
De kerstdagen doorgebracht in het dorpje Karimenga. Een zeer arm dorp met zo’n 500 inwoners, zo’n 60 kilometer ten zuiden van Bolgatanga.
Er gebeurt hier weinig aan ontwikkeling van buitenaf, het dorp ligt ongunstig voor lokale NGO’s. Ibrahim daarentegen heeft zijn hart en ziel bij dit dorp liggen en is vastbesloten zijn verworven kennis in te zetten voor, en vooral samen, met deze gemeenschap.
Ibrahim, medewerker van Meet Africa in Bolgatanga. Ik ging 1x per 6 weken met hem op pad. Uit die weken heb ik vele dierbare herinneringen. Het weerzien was ook dit keer hartverwarmend. Soms niet weten waar te beginnen om bij te praten, maar Ibrahim bovenal vol enthousiasme verhalend over zijn plannen in Karimenga.
In 2007 was ik de eerste blanke die hij hiermee naar toe nam om zijn boerderijtje te laten zien en uit te leggen wat hij voor ogen zag in de toekomst. Vele avonden hebben we gesproken over de manier waarop hij die dromen kan realiseren. Waardering voor deze man overheerst nu ik hem 3 jaar later weer zie en hoor, zelf zo veel verder ontwikkeld en bezig anderen hiervan te laten profiteren.
Een van Ibrahim’s dromen was het bouwen van een guesthouse in Karimenga. Het verblijf volledig in lokale stijl. Dit betekent een verzameling ronde, lemen hutten met rieten daken, geschakeld rondom een binnenplaats met in het midden een afdak. Een persoonlijke wasruimte naast de hut, afgeschermd door een muurtje.
Wassen met hulp van een emmer en kalebas (bakje). Toilet buiten de compound met de keuze hurken of zitten. Activiteiten voor de gasten zijn gericht op interactie met de lokale bevolking. Zo kun je vanalles leren over farming, met vrouwen het proces van bewerken van sheanuts (soort noten) mee doen, vissen en relaxen aan de rivier etc.
Het afgelopen jaar heeft Ibrahim samen met deelnemers van Ontmoet Afrika en de lokale gemeenschap neergezet wat er nu staat. Voor Ibrahim een symbool van verbintenis binnen de gemeenschap van het dorp en met alle gasten van daarbuiten. Eén droom is uitgekomen. Aankomend jaar richt hij zich op het opstarten van een boerengroep om gezamenlijk ‘organic farming’ te bedrijven. Hij wil ze hiermee leren hoe zij ook weg van de rivier het hele jaar door groenten kunnen verbouwen.
Op kerstavond zaten we rond een vuurtje onder de donkere sterrenhemel met uitzicht op de maan. Een vers geslachte kip boven het vuur als onderdeel van het avondmaal. Enkele mannen die Ibrahim helpen in en rondom het guesthouse, vergezelden ons.
Tegen de ochtend van eerste kerstdag ontwaken we met het Urbi et Orbi op z’n Ghanees. Een kerstboodschap gezongen door een sliert van mensen (christenen) die rondom het dorp lopen. De wens voor dit jaar was dat alle mensen, ongeacht het islamitische, traditionele of christelijke geloof, dit op een positieve manier belijden en er alles aan doen om een goed mens te zijn voor zichzelf en voor anderen.
In de namiddag met de truck door de bush om boomstammen te zoeken. Onderweg werden we vergezeld door de klanken van Guus Meeuwis. Ik hoor iemand zachtjes mee zingen. Verbaasd kijken Marcel en ik elkaar aan. We grinniken als blijkt dat de zanger in ons midden niemand minder dan Ibrahim is. Met Guus in de bush op eerste kerstdag…..wie had dat gedacht?
