Wallonië: Toevluchtsoord voor honden, spookbang voor vuurwerk
- 30-12-09@05:00
6 Reacties
Met oud en nieuw blijven we mooi thuis deze keer. De afgelopen week verbleven we in het huis van vrienden, zo een tien kilometer bij ons vandaan. Dus wel dichtbij genoeg om ´s middags een paar uurtjes in ons eigen huis te zijn om de post door te nemen, om te koken en te eten en om me even te scheren en om te kleden.
Dat scheelde meteen een hoop gesleep met allerlei spullen. Waarom dan in dat andere huis getrokken? Wel die vrienden verbleven een aantal dagen in een ander buitenland dan Nederland, en wij pasten daar op. En verzorgden hun twee honden en twee katten.
De honden zijn vooral groot en zeer behaard. En gezien de natte weersomstandigheden en het afbraakrisico leek het de eigenaren en ons beter dat wij bij de honden zouden intrekken. Ook was het beter dat de honden in hun vertrouwde omgeving zouden blijven waar ze zich met hun eigen vertrouwde zaken konden bezighouden.
Voor mij werd het een vermoeiende week. Iedere dag stofzuigen, maar nog vermoeiender: ik denk dat de honden mij zagen als een andere hond, vooral leuk om in de vrije tijd mee te spelen en tegen op te springen. De katten gingen hun eigen gang. Bovendien hadden die net die week nachtdienst. Dus ´s nachts op pad en overdag slapen.
Bijkomend voordeel van onze logeerpartij was dat de honden een keer of vier per dag een langere- of kortere wandeling nodig hebben. Dus een uitgekiende gelegenheid om het wandelgebied van de buurt daar te verkennen. En dat loog er niet om. Zo de deur uit en de bos- en landwegen op; kilometers golvend wandelplezier dus, over bewegwijzerde paden. Dan is het bij ons wel even anders. Wij hebben de pech dat de toegang tot veel bossen is verboden. Die zijn eigendom van een heuse Baron in een heus kasteel. En wij gewone mensen zouden hem wel eens voor de voeten kunnen lopen.
Hoewel het huis van onze vrienden van alle gemakken is voorzien, met zelfs een heerlijke sauna, zijn we nu weer lekker knus in ons eigen huis. We krijgen daar nu bezoek van vrienden uit het buitenland Nederland met twee piepkleine hondjes.
Wij dienen als een soort toevluchtoord want die hondjes zijn, net als ons eigen kleine hondje, spookbang voor vuurwerkknallen en die zijn er niet bij ons. Hoewel, de eerste dagen van elk jaar snuffel ik wel altijd paar vuurwerkpijlen op. Die staan op de kop in onze achtertuin en moeten toch ergens vandaan zijn gekomen.
Iedereen, waar ook ter wereld, een prettige jaarwisseling en een gelukkig 2010!
Ik ben een Waalse vriendin van Age en Louise…. En ik doe mijn best om in het Nederlands te schrijven.
Om de veertien dagen, ga ik met hen en een groep vriendelijke mensen van de streek, Walen, Nederlanders, Vlamingen, een wandeling maken van ongeveer 2 uur.
Ik vermoed wie de baron is waarvan sprake in het artikel !
Ik bied U mijn beste wensen aan voor het Nieuwjaar !