Frans dorpsfeest met een clanjamfrie
De happening van het jaar is “het eindejaarsfeest” van het dorp. Ook hier had ik ogen te kort om alles waar te nemen. De tafels stonden in een grote cirkel en er was toch zo’n 70 man gekomen voor het diner.
Jaap en ik waren even helemaal in ons element gewoon over het feit dat we het merendeel van de aanwezige konden en echt onderdeel uitmaakte van de samenleving hier. Daarnaast waren we nu in staat om te communiceren!
Tussen de vele gangen door werd er voor wat amusement gezorgd. Ze hadden een soort DJ en we kregen een staaltje Franse chansons…. Dat zijn volgens mij gewoon melodieën van Engelse nummers.
Zo ging een vrouw op een Frans chanson het dansje van YMCA (the village people) doen… Zo’n raar gezicht… Ik kon natuurlijk ook helemaal niet meezingen, ik kon alleen de Engelse tekst, net zo gênant natuurlijk. Tijdens de tweede onderbreking werd de microfoon doorgegeven en mochten er moppen verteld worden.
Gelukkig kon mijn Nederlandse overbuurman nog veel beter Frans verstaan waardoor we de clou begrepen, maar het zijn geen hoogdravende grappen. Meer van die grapjes die niet misstaan in een Donald Duck. Juist, geschikt voor alle leeftijden en een beetje slap. Maar de Fransen lagen in een deuk. Iemand uit het dorp mocht ook nog een lokaal liedje zingen. Dat was heel leuk om te horen alleen waren er zoveel coupletten…
Later kwam er een stel op het podium eentje met een blaasinstrument dat ik nog nooit eerder had gezien. Ik heb even een Google speurtocht gedaan om te achterhalen hoe zo’n ding heet. Hij had een “clanjamfrie”.
Het is een apart soort doedelzak. Je hebt een pompje onder je ene oksel die lucht blaast in een zak onder je andere oksel. Je laat met je arm een bepaalde hoeveelheid lucht uit de zak door de blaaspijpen heen geluid maken. Dat is best een kunst… Zijn vrouw had een accordeon en het maakte zo wel een heel excentriek stel. Bloedserieus! Het geluid kon mijn persoonlijke smaak niet welbehagen maar het was leuk om te zien. Daar moest natuurlijk ook op gedanst worden en er was een man aanwezig die niet van de dansvloer af te slaan was.
Ik steek nu de draak met alles maar ik heb me samen met Jaap kostelijk vermaakt in een allervriendelijkste en gemoedelijke sfeer!
Meer over onze belevenissen op www.zwaaninfrankrijk.web-log.nl




Ja zo sta je nog te lassen in een grote zandtrechter in Hoorn, en zo zitten jullie alweer een jaar in Frans.Ik lees voor het eerst jullie verslag, en ik vind het onwijs leuk dat jullie die stap genomen hebben.we wensen jullie een enorm goed 2010 heel veel succes.gr Ben en Jose Obdam