In Frankrijk is hallo zeggen al een ritueel
- 10-01-10@07:00
5 Reacties
Gedag zeggen heb ik moeten leren. In Nederland zei ik mensen soms alleen “hallo” en vaak had ik zoveel aan mijn hoofd dat als ik een iets bekender persoon tegenkwam ik even snel een praatje maakte.
Bij het leven in een klein dorp in Frankrijk is dat not done. Iedereen wordt gezoend, enkele uitzonderingen vanwege persoonlijke hygiëne daargelaten, en uitgebreid gedag gezegd. Mocht je toevallig net voor het huis staan dan is een uitnodiging onvermijdelijk en ervoor bedanken gaat niet. Je zou denken hoezo gaat dat niet, je zegt toch gewoon nee een ander keertje graag. Zo werkt het niet want je krijgt dan alleen maar “si entrée” (Jawel kom binnen..) te horen, ze horen “non” gewoon niet.
Een uitnodiging in de middag gaat gepaard met een “apéro” . Ook hier wordt “non” in de wind geslagen. Ik had van mijn leven nog nooit pastis gedronken en zeker niet aangelengd met water maar dat is gebruikelijk. In de ochtend is het vaak een rosé want dat is geen alcohol… juist…
Het is zeer tijdrovend maar het geeft ook weer hoe flauw de contacten in Nederland zijn. In Nederland had iedereen altijd haast en veel verder dan “alles goed” kwam je vaak niet. Hier wordt naar alle familieleden geïnformeerd . Tijdens een “apéro” worden alle dorpsverhalen uitgewisseld en echt iedereen komt ter sprake. Ik stel me zo voor dat dit alleen nog in de hele kleine gemeentes in Nederland voorkomt en dan met name onder de oudere generatie.
Het komt regelmatig voor dat als je binnenzit het volgende buurtje er even bij komt zitten en soms zit je met een heel clubje in de dorp dat 60 inwoners telt. Als het begint te schemeren gaan de luiken dicht en dan gaat het groot licht aan. Van subtiele verlichting heeft nog niemand gehoord, ook de jongeren niet. Je hebt minstens 2 eethoeken in huis en een bank wordt niet gebruikt en anders echt alleen voor privégebruik. Vaak is hij bedekt met een “grand foulard” en staat hij ver in hoekje en absoluut niet dicht bij de tv zoals in NL gebruikelijk is. Conversatie, eten en drinken is hoofdbestanddeel van de Franse “platteland” cultuur.
Ik heb er echt voor me gevoel tijd voor vrij moeten maken maar het drukke en vooral het druk maken zit in je hoofd. Weer interesse in de medemens, waarom niet!
Sorry maar ik denk dat jullie wel in een gehucht wonen .Ik woon al 40jaar in marseille en daar kan je uren op straat praten maar je komt de woning niet gemakkelijk in.Ik denk dat het echt wat uitmaakt waar je woont.En ik kom vaak in nederland in een kleinere plaats waar alles gemoedelijker gaat als hier in marseille .Verder hebben ze wel schemerlichten en de bank dicht bij de tv!Misschien moet je eens ergens anders kijken voor je de indruk geeft dat heel frankrijk zo is.