Hollandse lelies gedijen op bedrijf Breezander in Noord-Thailand
- 22-01-10@17:15
3 Reacties
Mijn Grootvader was een pionier van de bollencultuur in Noord Holland. Hij kwam in 1913 uit Noordwijk naar het toen nog onontgonnen Breezand. Generaties lang zitten we nu al in de bollen.
Mijn beide zoons zaten in Holland samen in de bloembollen-cultuur.
Om voor beide gezinnen betere toekomstmogelijkheden te scheppen is mijn zoon Teun in 1998 met zijn vrouw Phairoh, die Thaise is, en hun twee kinderen (toen 5 en 2 jaar) vertrokken naar Thailand om daar-vanuit het niets- met op zak alleen vakkennis, een leliebloemenbedrijf op te bouwen.
Een hutje om te wonen en een groot stuk land in de heuvels op 1000 meter hoogte in de bergen boven Chiang Mai was het begin van een bloeiend bedrijf waar nu veel mensen uit de naaste omgeving werk vinden.
Door de hoge ligging is het klimaat (constant ca 30 graden, het hele jaar door) geschikt voor de verbouw van lelies; lager zou het te warm zijn !
De leliebollen komen uit Nederland in vriescontainers en worden dan op het bedrijf bewaard in vries en koelcellen. In gedeeltes wordt het uitgeplant in schaduwkassen, om het gehele jaar een constante productie van bloemen te kunnen hebben.
Van bol tot bloem duurt het proces ca drie maanden. In die tijd wordt er veel water gegeven en de planten met zorg omringd. Dan worden de prachtige lelies gesneden, verpakt en per koelwagens vervoerd naar Chiang Mai en vandaar naar Bangkok, waar ze gebruikt worden bij ceremonies en als decoratie in de luxere hotels.
Mijn zoon en zijn vrouw werken erg hard, zijn van ‘s morgens vroeg tot laat in de avond en ook in de weekends druk met de zaak. Vakantie voor hen beiden is practisch onmogelijk De kinderen zitten op middelbare scholen in Chiang Mai en komen graag in de vacanties naar Europa en spreken nog steeds goed Nederlands.
Kortom, het zien dat het je kinderen en kleinkinderen goed gaat en het genieten daarvan is wat alle ouders graag willen.
Hallo Tons,
Toen ik vroeger, voordat wij bij jou in ‘t Ouwe Veer getrouwd zijn, vaak in ‘t weekend bij de gebroeders bleef slapen, kreeg ik ’s ochtendsvroeg, als Teun de planten water aan het geven was, ook steevast een guffie (ik zag er waarschijnlijk erg verlept uit). Helaas is later het contact enigszins verwaterd (dat krijg je ervan). Maar het is leuk op deze manier weer iets over ze te vernemen en te lezen dat het goed met ze gaat.