wereldeditie.nl

Ik ben in Zeeland geboren, in het dorp Heinkenszand op Zuid Beveland. Toen ik 5 jaar was zijn we verhuisd naar Winkel.

Ik kom uit een gezin van 7 kinderen en we  zijn allemaal in de 2de Wereldoorlog opgegroeid. Daar kan ik hele verhalen over vertellen. We woonden op het platteland en mijn vader had een fruittuin.

Op mij 16de jaar had ik mijn diploma Mulo en ben ik als “au pair” naar Engeland vertrokken.

Het lijkt ongelooflijk dat we nu al 53 jaar in Texas wonen.

Mijn man, John, kreeg een baan bij Braniff International Airways als Reservation Manager en dat veranderde ons hele leven in Texas. We konden nu elk jaar terug naar de familie in Engeland en in Nederland.

Ik voel dus nog een echte band met mijn familie, waarvan nog 2 broers en 2 zussen in leven zijn. Ik ben nu de oudste van het stel.

Ja, het was wel even wennen in de VS, vooral ook met een Engelse man, zodat ik met 3 culturen tegelijk in aan raking kwam. We nodigen nu nog regelmatig vrienden uit voor “Afternoon tea”. En we behoren aan een actieve Holland Americe Club. Op 7 january hield de club een “Nieuw Jaar’s feest”, waarbij we heerlijke oliebollen hebben gegeten.

Mijn leven is verder bijzonder Amerikaans en we hebben dan ook grotendeels Amerikaanse vrienden.

Verder gaan John en ik regelmatig naar klassieke concerten in de “Meyerson Symphony Center”  in Dallas waarvan onze Hollandse Jaap van Zweden nu dirigent is. De Amerikaanse mensen zijn gek van hem, hij krijgt ovatie na ovatie en er wordt heel lang “Bravo” geroepen.

De Meyerson is downtown Dallas en er is nu een prachtig “Arts District” gekomen waar nu ook een nieuw Opera gebouw is. De architect van dat gebouw is Rem Koolhaas, een beroemde Hollandse architect, zegt men. Dan ben ik wel trots op mijn land van afkomst.

We houden ook veel van de natuur, en we hebben hier dicht bij ons huis een prachtig park met een “Jogging Path” waar ik dagelijks gebruik van maak. John is dan bezig de pecan noten onder de bomen op te rapen en zit daarna op de patio  de noten te kraken.

We zitten nu weer in de verkiezingstijd voor “Governor of Texas”. Dat wordt weer spannend, ik ben gelukkig al besloten voor wie ik ga stemmen.

We zijn volkomen geïntegreerd in dit land en voelen ons gelukkig samen. Maar de gewoonten van ons geboorteland aanhouden vinden we wel heel belangrijk.