Opium in Thailand maakt plaats voor paprika’s, icebergsla en tomaten
Al een paar jaar ga ik in de wintermaanden een paar weken naar Thailand, naar mijn zoon Teun, zijn vrouw Phairoh en hun twee kinderen Anthony en Oenisa, inmiddels 17 en 14 jaar oud.
In 1998 is hij hiernaartoe gegaan en heeft een leliebloemenbedrijf opgebouwd in de heuvels, ca 30 km ten noorden van Chiang Mai. We hebben een leuk houten huis ter beschikking op zijn leliekwekerij.
Het groene noorden van Thailand.
Het is hier een schitterende omgeving, altijd groene bergen tot ca 2500 meter hoogte. Begroeid met oerwoud en teakbomen, met lager in de valleien rijstvelden en grote lappen grond met koolsoorten en sla. Ertussendoor staan veel schaduwkassen, voor het telen van de jonge plantjes en bloemen.
In deze streken werden vroeger veel papavers voor de opium geteeld, maar sinds dat verboden is, verbouwen veel mensen groenten. Gestimuleerd door de overheid en de Thaise koning, zijn veel ‘Royal Projects’ gestart om de mensen een nieuwe bron van inkomsten te geven. Zo worden er nu paprika’s, icebergsla en tomaten geteeld. Een project voor druiventeelt, waar ook Teun aan meedeed is mislukt omdat het resultaat niet bracht wat men ervan verwachtte.
Behalve de autochtone Thaise bevolking wonen in deze bergstreken veel stammen die oorspronkelijk uit China, Laos of Myamar (Birma) zijn gekomen, zoals Hmong, Lisou, Karean en Grote Thai. De diverse groepen leven in hun eigen dorpen, in familieverband. Zij ontvangen graag toeristen om hun borduursels, sieraden en geweven kleden te verkopen.
We bezochten deze week een expositie in Chiang Mai van een fotografe die zich heeft verdiept in de culturen van de diverse bergvolkeren.
Prachtige foto’s die op ons diepe indruk hebben gemaakt. De naam van de fotografe is Victoria Vorreiter en de naam van de expo: Patterns, Passages and Prayers. Haar website: www.tribalmusicasia.com
In onze naaste omgeving wonen vooral Hmong, die leven van het verbouwen van groente. Man en vrouw werken gezamelijk op de velden. Hun grootste bezit is hun pick-up truck, meestal een Toyota. Hoog opgeladen met kolen of sla rijden ze dagelijks langs ons huis richting Mae Rim, waar het overslagbedrijf is.
Ons dagelijks leven tussen de Thaise bevolking.
Naast ons huis is een dorp met een schooltje, 4 soeprestaurantjes, een markt een paar keer per week. Pas is er een Christelijk kerkje gebouwd, wat ons nogal verbaasde. Op het schooltje naast ons huis, zitten 30 kinderen van 4 tot 8 jaar. In de vroege ochtend worden de kindjes gebracht met brommers, scooters en terreinwagens. De schooldag begint met het hijsen van de vlag en het zingen van het volkslied. Schattig om te zien, de kleintjes vaak nog in klederdracht met een blauw schortje erover. De hele dag horen we zingen en tellen. Ze eten en slapen tussen de middag op school.
Niet alle kinderen gaan naar school, vooral bij de rieten huisjes in de velden zien we overdag vaak kleine kinderen in de schoolgaande leeftijd waarvan wij ons afvragen of ze niet lopen te spijbelen.
Doordat we graag wandelen-vooral als het niet te warm is, dus voor 12 uur- komen we op prachtige plekken en ‘praten’ met de mensen waar we langs komen. De mensen zijn allemaal erg aardig, big smile, en heel relaxed.
De groet hier is Sawadekaa als een vrouw het zegt, een man zegt Sawadekap. De kinderen roepen ons na bye bye, hello en how are you.
Over het algemeen zijn de mensen klein, fijn en vooral de vrouwen, echt mooi. Een zelfbewust en trots volk.
Vooral hier bij de bergvolkeren zijn nog veel arme mensen, die behalve hun pick up en mobiele telefoon weinig bezitten, maar als je kunt leven van wat het land je geeft, in een aangename temperatuur met een goede gezondheidszorg en mogelijkheden om je kinderen naar school te laten gaan, wat heb je dan eigenlijk nodig.
Elk jaar valt weer op dat er meer –en nettere- restaurantjes en winkeltjes komen, de internetverbinding beter werkt, nu gewoon vanaf ons terras en er weer meer nieuwe resorts en mooie huizen zijn gebouwd. Een omgeving die zich snel ontwikkelt. Dagelijks rijden er nu groepen westerse mensen op gehuurde quads langs om in de bergen het ‘echte’ Thaise countrylife te zien.
