wereldeditie.nl

Zoals Nederlanders al zenuwachtig worden wanneer de thermometer onder 0 duikt en de schaatsen uit het vet worden gehaald, zo krijgen de Fransen het op de heupen als de eerste sneeuwvlokken gesignaleerd zijn.

Grenoble is een stad die in een dal ligt en wordt omringd door redelijk hoge bergen. Het ligt tussen drie bergmassieven in: Belledonne, Chartreuse en le Vercors. Namen die op zich geen grote bellen doen rinkelen, maar wel de grotere skigebieden van Frankrijk herbergen. Chamrousse is op 30 minuten afstand de meest dichtbijzijnde, maar op iets langer rijden ga je naar Les 7 Laux, Villard de Lans, Les 2 Alpes en L’Alpe d’Huez. Op iets meer dan een uur rijden sta je op de pistes van Les 3 Vallées met voor Nederlanders bekende plaatsen als Les Menuires en Val Thorens. “Het kan beroerder” denk ik wel eens als ik vanuit mijn appartement de prachtige witbesneeuwde toppen kan zien en daar een mooie strak blauwe lucht boven hangt. Heel wat anders dan een regenachtige winter in Nederland, of met sneeuw die voor meer overlast dan pret zorgt.

Aangezien er hier geen grote ijsbanen, slootjes of kanaaltjes zijn zoals in Nederland, en de schaatsen nog altijd in Nederland in het vet zijn blijven liggen; stort ik me wanneer dat kan net als de Fransen op de echte wintersport. Laatst kocht ik een 10-rittenkaart voor Alpe d’Huez zodat in plaats van de dag te lopen versloffen in een supermarkt, hypermarché of winkelcentrum, lekker de ski’s in de achterbak van de auto gegooid kunnen worden voor een dagje piste. Wat een weelde is dat toch en wat een geluksvogel voel ik me dan.

Bovendien zijn de ogen geopend voor meerdere wintersporten, al blijft alpine skiën de grootste favoriet. Fransen zijn namelijk ook goed te porren voor een dagje langlaufen, waar in de wat vlakkere gebieden enorm veel mogelijkheden voor zijn.

Zelf heb ik het raquetten ontdekt: simpel gezegd in de sneeuw een wandeling maken met van die rackets onder je schoenen. Met een gids kun je dan door de bossen heen waar je ondertussen uitleg krijgt over de verschillende dieren die er leven, wat ze eten en welke sporen van welk dier ze zijn. Klinkt redelijk soft en Greenpeace achtig, maar was leuker dan ik had gedacht. Uiteraard zijn er vele wandeltochten die je op eigen gelegenheid kunt maken. Bovendien zit veelal je op nog geen 100 meter van het drukke skistation af en waan je je midden in de natuur met alle rust van dien. Af en toe best leuk.

Daarna ga je dan volgens de Franse cultuur goed en stevig eten, bij voorkeur een bergspecialiteit zoals tartiflette of raclette, als het maar warm is en met veel kaas. Heel Nederlands gaat mijn voorkeur toch uit naar Hollandse kost zoals erwtensoep of boerenkool met worst. Gelukkig dat ik dat vaak wel in de vriezer heb liggen voor noodgevallen, het is en blijft namelijk winter en je blijft tenslotte Nederlander.