Tasman en de band tussen Nieuw-Zeeland en Nederland
New-Zealand heeft nog een sterke band met Nederland. Want in 1642 ondekte Abel Janszoon het land en noemde het niew zeeland.
Met zijn schip de Heemskerck en de Zeehaen zag hij een ‘groot hooch verheven landt’ dat de Maori’s noemde Aotearoa.(land van de lange witte wolken). Maar zij kwamen niet aan land want ze waren bang van die Maori’s , en er kwamen drie opvarenden om het leven van de Zeehaen. Maar de plaats waar dit gebeurde noemden ze Moordenaarsbaai. Waar nu een groot monument staat en de Koningin van Nederland beschermvrouwe van is.
Ook is er een aantal jaren geleden een standbeeld opgericht hier dicht bij ons. Wij wonen ook in het Tasman district. En Nelson, 10 km van hier, is gelegen aan de Tasman zee. Er zijn ook vriendschapsbanden met Groote gast (Groningen) waar de bevolking van hier bezoeken afleggen. En anders om ook. Het Tasman district is een groote gemeente en het grootste dorp is Richmond met 12000 inwoners.
Goldenbay, waar Tasman ariveerde, is over de 15 km. lange en hooge berg de Takeka Hill. Van waar je een fantasties uizicht hebt over het District . De bevolking is veel landbouw, farms. Fruit growers. Ook is het een goede wijn streek. En in het hele gebied zijn veel artisten.
Richmond is de laatste jaren erg snel gegroeid. Zo lang wij hier wonen is de bevolking haast verdubbeld. Wij hebben dan ook het hoogst aantal zonne-uren en het klimaat is erg geregeld . nooit te koud , nooit te warm. Wij zien in de winter de sneeuw hoog aan de bergen maar nooit aan de weg. Terwijl het in het zuiden van het eiland hard kan vriezen. En in het oosten soms erg droog en heet kan zijn. Aan de westkust wat ze ook wel de wetkust noemen valt erg veel regen. Voor de vakantiegangers is het AbelTasman park een groot atractie, er komen dan ook van overal uit de wereld bezoekers. Je kan de Heavy track wandelen voor 4 dagen. Je kan bij boot gaan enz. Water sporten.
Hier groeten de mensen elkaar nog en er zijn geen standen . De dokter en de burgemeester (die verkozen wordt) noem je bij hun voornamen.
Wij leven dan ook in een mooi land, en genieten er dan ook elke dag van. Volgende keer meer ! Groeten Kees.




Goed verhaal Kees. Ik vind het nog altijd jammer dat in 1992 de “deur naar NZ” op slot zat, anders had ik daar nu ook gewoond.
Ben in 1996 en 2007 terug geweest, maar de boel is daar bij jullie wel erg veranderd de laatste 10 jaar!
Gelukkig is het landschap van het Zuidereiland nog steeds even mooi en ik kom vast nog wel een keertje die kant op!