wereldeditie.nl

Als de bollen in vriescontainers uit Holland arriveren, is het zaak dat ze onmiddellijk weer in vriescellen gaan, van min  2 graden. Bij deze temperatuur kunnen ze bijna een jaar bewaard worden.

Zo gauw ze daaruit naar de koelcel gaan, beginnen ze te spruiten.  Dan worden ze in schaduwkassen in de volle grond gepoot, waar goed met buffelpoep gemest is. Een van de werknemers hakt een gat en een ander poot de bol daarin. Flink beregenen en de groei kan beginnen, de warmte doet de rest.

Het klink allemaal heel simpel, maar dat is het natuurlijk niet. In het begin is er de nodige tegenslag geweest. En nog!

Om de vrachtwagenoplegger met container, 20  km lange weg, de berg op te krijgen, was de eerste jaren een probleem. Voornamelijk de bochten waren te krap voor het lange vervoer. En de eerste jaren raakten er diverse trailors van de weg af en moest er een kraan aan te pas komen, om hem weer op de weg te takelen. Ook de elektriciteitsdraden over de weg, vormen een obstakel. Hiervoor gaan er jongens mee, die op de container staan en met bamboestokken de draden omhoog duwen. Op het ogenblik zorgt de verlader dat er een extra truck meegaat, om de trailor door de bochten te trekken.

En er is geen mechanisatiebedrijf om de hoek, waar even een onderdeeltje gehaald kan worden. Ook voor spuitmiddelen was het zoeken, naar het juiste adres en middel. En…..vergeet het grillige weer niet. Tijdens de warmteperiode, slagregens en soms storm. In het koudere seizoen, soms nachten met een paar graden boven nul en droogte.

Om alles te voorzien van water, zijn er divere bekkens gemaakt en er is zelfs een stuwdam opgehoogd, om het water uit de bergen te verzamelen.

Het leven in de bergen van Thailand heeft  zijn charme. Naast het harde werk, is er het wonen in de natuur en de vrijheid van de ondernemer met minder ge- en verboden, zoals dat in Holland is. De Thai is een vrolijk en goedlachs volk. Ze lopen niet hard, maar zijn taai en trouw. Al veranderd er wel het een en ander door het oprukken van de economie.

Maar al met al is het een hard leven en niet eenvoudig om je staande te houden.

Voor mij is het een lust voor het oog, als ik de bloemen, met een ongekende kwaliteit voor Azië, ingepakt in dozen, met de tekst: ‘Meeldijk Flowers’ op weg zie gaan naar de klanten.

Het verblijf van mijn vriendin en mij zit erop. Wij gan nog een weekje naar Vietnam, voordat we op het vliegtuig naar Europa gaan.

We kijken weer terug op een bewogen en heeerlijk verblijf in het Noorden van Thailand, bij het bedrijf van m’n zoon en schoondochter.  En volgend jaar komen we zeker weer terug.

Sawadee Kha !!!!!!