wereldeditie.nl

Je hoort wel eens: in Amerika is alles beter. Nou, veel in Amerika ís ook wel beter, moet ik eerlijk zeggen. Ik ben hier nu een week en het is bijna onmogelijk om zonder benzine te komen te staan. Om de 5 mijl zitten 3 pompen. Er is zoveel asfalt dat ik nog geen files heb meegemaakt.

Links en rechts inhalen heeft zo zijn voordelen. Ik heb nog geen getoeter gehoord of vingers gezien. Als je vindt dat iemand niet hard genoeg rijdt, ga je er gewoon links of rechts voorbij. In een Walmart kun je in 1 keer voor alles terecht. Ik denk dat je er alleen geen auto kunt kopen, voor de rest echt alles.

Echte minpunten heb ik nog niet ontdekt. Ja, dat er nauwelijks lekker brood te koop is, dat de kaas niet te eten is en dat er nergens een groenteboer te bekennen is, zou je minpunten kunnen noemen. Maar zo erg is dat nou ook weer niet.

Als het om ons bedrijf gaat, zijn Amerikanen super servicegericht. Ik heb maandag een busje gekocht en dan was vrijdag nog steeds niet verzekerd. Omdat ik gisteren mijn vriend Dennis ging halen in Atlanta, wilde ik dit wel geregeld hebben. Atlanta is 4,5 uur rijden en heen en weer zonder verzekering, dat ging me wel erg ver. Dus heb ik zaterdagochtend om 7 uur afgesproken met de dame van de verzekeringen bij een Waffle House. Dat zie ik in Nederland niet zo snel gebeuren, ook al hebben wij zelf een superflexibel verzekeringskantoor.

De winkels zijn hier bijna zonder uitzondering 7 dagen per week open. Dat wordt nog wennen, want dat wordt misschien ook van ons verwacht. Maar goed.

De afgelopen week is er veel gebeurd. De dag na aankomst heb ik een Chevrolet bus gekocht (wel even wennen, zo’n halve vrachtwagen) en de sleutel opgehaald van het appartement. Dat ligt op een perfecte plek, vlakbij een meer en een bos. Ook de sleutel van de bedrijfsruimte heb ik al opgehaald en de ruimte is inmiddels zwart wit in plaats van zwart zwart.

Vanochtend heb ik samen met Dennis de winkel bekeken en hebben we even doorgenomen wat er de komende week moet gebeuren. Er moet een muur worden doorgebroken en we gaan proberen van een keuken een bedrijfsruimte te maken.  Het enige wat op dit moment echt tegenzit is de container, die nog steeds door de douane moet. Toen die werd opgehaald (eind december al), vond ik al dat er best wel makkelijk mee werd omgegaan. De factuur hoefde niet in het engels, ik heb niets hoeven te specificeren.

En dus ben ik hier elke dag bezig met het geven van meer informatie en het invullen van inmiddels ontelbaar veel formulieren. Elke keer wil de douane meer weten. Testrapporten, goedkeuring van de overheid. Allemaal dingen die je als groentje op het gebied van import echt niet 1,2, 3 oplost.

Van de week zag ik het echt even niet meer zitten, toen er weer iets werd gevraagd waar ik echt geen antwoord op had. Gelukkig zit het inklaringskantoor hier vlakbij, dus ik ben er maar even heen gereden. Na enige uitleg, hoefde ik het gevraagde niet meer aan te leveren. Maar goed, nu heb ik alles goed aangeleverd en is het een kwestie van tijd voordat de douane beslist dat de container of gewoon door mag of dat er een inspectie plaatsvindt. Voor dat laatste ben ik niet bang, maar het vertraagt de boel nog verder. Afgelopen woensdag was de laatste ” free’ day en vanaf nu betaal je dus elke dag 75 dollar aan stalling voor de container. Laten we hopen dat hij deze week wordt afgeleverd.

Voor de planning maakt het niet zoveel uit, we hebben deze week onze handen vol aan het klaarkrijgen van de winkelruimte.

Maar een luchtbed als bank, stoel en bed gebruiken, gaat wel een beetje vervelen. Dennis is er nu en de hond (ja, het is allemaal goed gegaan!!!) en we zitten nu de Superbowl op een luchtbed te kijken omdat we nog niet bij de spullen in de container kunnen. Ik heb dus nog geeen tafel, stoel of bed, dus zit ik al die douane formulieren ook op het luchtbed in te vullen. Maar goed, daar gaan we weer, weg met het klagen, er gaan namelijk ook een heleboel dingen goed. Zo hebben we de eerste order al, terwijl we nog niets aan promotie hebben gedaan.

De concierge van het bedrijfsgebouw is van goud, want we hebben allerlei materiaal kunnen lenen, wat we anders hadden moeten kopen. Hij zag me vrijdag op de grond de internetverbinding testen en kwam meteen terug met een bureau en een bureau Een stoel!!!! En we ontmoeten veel leuke mensen, die allemaal interesse hebben in onze producten. We hebben nu al een dealer in Florida, nog voor we open zijn.

Als het deze week lukt met de container, kunnen we gewoon de 23e open zoals gepland. Ik moet nog even afrijden, want ik moet een Tennessee rijbewijs hebben, dus ik ga zo nog even theorie leren.

En dan zijn de laatste hobbels voorlopig weer genomen. En het is heel fijn dat Dennis er nu ook is, dan kun je toch weer even wat delen. De hond vindt het hier volgens mij geweldig, die ligt heel tevreden te slapen. Een meer op loopafstand, veel meer dan dat heeft ze natuurlijk niet nodig!!