wereldeditie.nl

Het horen van de naam Antonio Gómez Fernandez zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen. Voor de iets oudere schaatsliefhebber echter gaat er een wereld van herkenning open.

Deze Spanjaard was rond 1980 de cultheld van het Nederlandse publiek en was als enige representant van het Spaanse schaatsen ongekend populair. Niet door zijn snelle rondetijden of wereldrecords, maar de stuntelige manier waarop hij zich over de baan bewoog en de tijden die hij liet klokken, maakten het publiek dolenthousiast en gelukkig kon hij het niet verstaan als er gevraagd werd of hij als hij gefinished was het licht uit wilde doen en het hek op slot.

 Iets sneller zal het gaan in Vancouver waar komende week de Olympische Winterspelen van start gaan. Erben Wennemars zal daar als onderdeel van het Nos-team aanwezig zijn, na het sportief op een honderdste seconde gemist te hebben. Bij Gómez kwam een kwartier eerst.

In januari 2008 hadden we een kamer gereserveerd in het hotel naast het Thialfstadion. Er waren dat weekeinde ik meen WK-afstanden in Heerenveen. Wij kwamen echter voor het voetbal, want Heerenveen-AZ stond op het programma. Toen wij in de namiddag in onze huurauto bij het hotel aankwamen, werden we doorgestuurd door de politie. Er was brand uitgebroken in een touringcar en het parkeerterrein bij het hotel was afgesloten, waardoor we ons verlaat meldden bij de hotelreceptie, die ons te verstaan gaf dat we de kamer niet in konden omdat Erben Wennemars die in gebruik had en niet gestoord kon worden.

Uiteindelijk zag het meisje van de receptie vanachter haar ernstige bril het belang in van het feit dat wij op tijd in het stadion wilden zijn (het voetbalstadion wel te verstaan) en gaf ons een andere kamer in het volgeboekte hotel. Onderweg zigzaggend tussen de fitnessapparatuur door naar onze kamer liep ik een bekende tegen het lijf. Deze D.H. logeerde in hetzelfde hotel en was met research bezig voor zijn nieuwe boek met als werktitel ‘Mannen die schaatsers haten’, een vuistdikke misdaadroman over een maniakale seriemoordenaar die een complete schaatsploeg afslacht met zijn tot moordwapens omgesmede Friese Doorlopers.

Mijn vrouw en ik besloten dat het tijd werd voor AZ en sprongen in een taxi, de vreemde schrijver en de nog nasmeulende bus achter ons latend en arriveerden op tijd in het Abe Lenstrastadion voor de afspraak met ons gezelschap: een Fries-Braziliaanse combinatie, eveneens overgekomen uit Altea.  AZ werd van de mat gespeeld en mocht blij zijn dat de teller bleef steken op 5-1.

Gelukkig werd het na afloop nog heel gezellig in de binnenstad. Overal was livemuziek en een van de bandjes kwam uit Altea. De Engelse gitarist van de band was al jaren de vaste zondagmiddagmuzikant van ons café en de organisator van hun Nederlandse tour een klant. Een soort Spaanse reunie in Friesland. Erben Wennemars hebben we die avond niet meer gezien en als AZ het komende weekeinde speelt tegen Roda is hij gelukkig opgehoepeld naar Vancouver en kunnen we ongestoord winnen met 5-1.