Goodmorning Vietnam (1)
Waarin de moeder van Teun, de Breezander die lelies kweekt in Thailand, de Thaise bergen weer verlaat en via Bangkok naar Hanoi, de hoofdstad van Vietnam vliegt. Daar wachten Tons en haar vriendin geheel nieuwe Azië-ervaringen!!!
Dag huis, dag poes Noesse- die altijd weer bij ons komt wonen zo gauw we er weer zijn- dag mooi landschap en vooral: dag Phairoh, Teun, Oenisa en Anthony. Dank voor alles en we zullen jullie missen Afscheidnemen van de familie en het Thaise leven in de bergen doet altijd een beetje pijn, maar het vooruitzicht van een weekje Vietnam maakt veel goed. Daar gaan we dan, natuurlijk weer teveel gekocht aan tassen en kleedjes, dus de koffers zijn nu al vol. Die laten we dus in Bangkok bij familie van Pairoh en trekken met de rugzakken verder naar Hanoi. The Grey Backpackers… een jonge Noorse noemde ons ‘Cool Ladies’.
Je vraagt je van tevoren af hoe het eruit zal zien, Vietnam. Merk je nog iets van Franse en Amerikaanse of Russische invloeden? Lijkt het op Thailand?
Met het prachtige moderne vliegveld van Bangkok nog voor ogen landen we op het enigszins verouderde en redelijk armoedige vliegveld van Hanoi. De taxi van het guesthouse stort ons in het chaotische verkeer van deze hoofdstad. Op de snelweg rijden ook brommers en scooters en iedereen toetert de hele tijd. De georganiseerde chaos, die nog erger wordt als je de stad in rijdt!!
Je denkt daar kom ik nooit tussen, maar alles rijdt en voegt in en uit en toetert en toetert.
Onze monden vallen open. Het landschap buiten de stad is vlak, met rijstvelden waarop veel mensen met de bekende Vietnamese hoeden werken, geholpen door buffels en soms een kleine tractor. De huizen zijn smal, een meter of vijf, allemaal verschillend van hoogte, gebouwd van steen. Veel kolommetjes en balkonnetjes. Met eens felle kleuren-alleen op de straatgevel- maar over het algemeen een beetje verwaarloosd. We hebben ons laten vertellen dat men belasting betaald voor de breedte van het huis, maar dat men in de hoogte mag bouwen wat men wil. Huisjes van 1 laag staan er naast die van 5 lagen.
De leeftijd van de bevolking lijkt zich altijd tussen de 15 en de 25 te bevinden. Wij vragen ons af wat er met de rest is gebeurd…Gesneuveld in een oorlog? Het verkeer? Of hebben ze hier het recept voor eeuwig jong gevonden?
De eerste dagen verkennen we de chaotische oude stad. Ook bezoeken het ‘water puppet theatre’ een theater met een vijver van ca 10 x 10 meter waarop houten poppen ronddansen op mistieke Vietnamese muziek. De poppen worden bestuurd door mensen in het water achter een bamboescherm door middel van lange stokken (onder water) met draden erin. Naast de vijver zit het orkest, geheel in stijl, met oude traditionele instumenten en klederdrachten. Het zijn allemaal gezongen verhalen over het boerenleven in Vietnam, met veel draken en slangen. Heel bijzonder en een aanrader voor de tourist.
De derde dag gaan we met de bus naar Halong, aan de zee van Tonkin. Natuurlijk willen we het belangrijkste toeristische item van Vietnam niet missen! De Halong Bay staat op de Wereld Erfgoed lijst. De monumentenlijst van de Unesco. Daar komen we aan boord van een van de (men zegt) duizend grote jonken die allemaal hutten aan boord hebben voor een man of twintig. Heel luxe. We varen direct uit, de Halong Bay op en om ons heen zien we de wondere wereld van het karstgebergte dat hier als prachtig gevormde rotspunten uit zee oprijst. Je kunt niet stoppen met fotograferen van zoiets moois!
Na enkele uren komen we bij drijvende dorpen van vissers en bezoeken we eilanden en grotten. Helaas drijft de zee vol met plastic afval. In de nacht ligt de boot in de buurt van een aantal andere jonken voor anker op zee, die hier opmerkelijk rustig is. Om ons heen kleine roeibootjes met meisjes die van alles willen verkopen. Afdingen, afdingen tot je hebt wat je hebben wil voor de normale prijs. Madaaaam, You buy from me?????
(Wordt vervolgd)
