wereldeditie.nl

In grote lijnen lijkt Noorwegen op Nederland, maar in detail kan aardig verschil zitten. Vooral in het begin is het een soort kijk en vergelijk. Wat is hetzelfde en wat is anders.

Waar we echt aan moesten wennen was de vriendelijkheid. Onbekende mensen die een praatje met je begonnen. Zomaar , terwijl wij dan dachten “wat moeten ze van ons,wat willen ze ons verkopen ” Maar ze moesten niets van ons, waren hoogstens een beetje nieuwsgierig.

Er wordt ook veel meer bedankt. Als je elkaar tegenkomt begin je met “bedankt voor laatst”, na het werk bedank je elkaar voor vandaag. En als je bij iemand op visite bent  en je gaat weg zeg je bedankt voor de avond of bedankt voor ons. Alleen “bedankt voor alles” mag je niet zeggen, dat staat op grafstenen of rouwkaarten.

Toch zijn er ook situaties die je als Nederlander onbeleefd zou vinden.

Zo wacht je niet met beginnen met eten tot iedereen zijn eten heeft, maar begin je meteen. Eet smakelijk zeggen kennen ze niet.

En ze praten met volle mond, wat erg handig is als je ze gewoon al bijna niet verstaat.

Even een tip: Als je door een Noor te eten gevraagd wordt, vraag dan hoe laat je verwacht wordt. Velen eten hier om een uur of 4 warm, en het zou toch lastig voor de gastvrouw zijn als je pas om een uur of 6 aankomt.

Ook het autorijden gaat hier een beetje anders. Zowel praktisch zoals rijden op spijkerbanden wat nogal een herrie geeft ( of je kogellagers verrot zijn volgens Q.) Bij het parkeren van je auto deze in een versnelling zetten ( niet op de handrem, die kan vastvriezen). Het rijden in de sneeuw, wat ik doodeng vond in het begin, vooral bergie op en af……maar alles went. En het gebruiken van grootlicht. Het is hier immers echt donker en straatverlichting kennen we hier niet.

De rijstijl is ook echt anders. De Noorse mannen rijden zoals de Nederlandse vrouwen rijden, de vrouwen rijden als Nederlandse bejaarden, en de bejaarden  hadden in Nederland allang hun rijbewijs in moeten leveren.

Aan de andere kant, haast bestaat hier niet. Bumper-kleven kennen ze  niet. Als iemand 60 rijdt waar je 80 mag blijft iedereen er netjes achterrijden, wanneer het mogelijk is gaat de langzame rijder even aan de kant staan zodat de rest door kan rijden. File??? Nooit van gehoord,. Verkeerslichten??? Gaan we linksaf dan komen we deze op 40 km voor het eerst tegen, gaan we rechtsaf dan moeten we 60 km rijden

En wil je echt lachen, dan moet je op zaterdag bij een pompstation gaan staan.

Neem een kop koffie en een hamburger of broodje worst (pompstations zijn hier tevens snackbars) en geniet van de chaos. Auto’s worden lukraak neergezet, op een manier die in Nederland gegarandeerd slaande ruzie zou geven. In plaats daarvan blijven de Noren rustig wachten tot degene die hun auto klem gezet heeft terug is.

Ja, stress is hier nog niet uitgevonden.

Ook maakten we kennis met sneeuw, echt sneeuw. Af en toe viel er zoveel dat we ingesneeuwd raakte. Gelukkig voor ons kwam Terje ons dan redden. Met zijn tractor schoof hij de sneeuw opzij zodat we toch onze auto en de weg konden bereiken.

De wegen worden hier trouwens fantastisch schoon gehouden. Elk uur hoor je de sneeuwschuiver voorbij gaan, en op stukken waar de wegen steil zijn word zand/grint gestrooid.

De economie draait gewoon door, hoogstens iets langzamer.