wereldeditie.nl

Vanavond m’n allerlaatste actieve uniformdienst als wachtcommandant in Purmerend en om 22.30 uur, zit mijn ‘lijden’ erop. Eindelijk weer eigen baas worden en nu MOET er helemaal niets meer en wat er nog wel moet, dat laat ik door een ander doen.

Er dwarrelen weer herfstbladeren door m’n hoofd… waar zijn de laatste 32 jaar toch gebleven? Zo erg lang op een spectaculaire Volendammer kermis rondgelopen en de draaimolen staat straks gewoon stil…Exit.

“Ruud, kan je de poort vast even openzetten”, vraagt een collega, want deze komt zo met spoed binnenrijden, brengt mij weer tot de realiteit. Een dronken agressieve man had zijn ex-vrouw bedreigd en hij ging in de auto als een razende tekeer. Ik moet weer even alert zijn en zorgen dat het nu verder allemaal zonder geweld gaat verlopen. Er ‘hangen’ vier collega’s aan een schreeuwende geboeide man met een flink bloedende hoofdwond.

Er zit een behoorlijke snee in zijn linker wenkbrauw. Een van de collega’s heeft bijna een ‘kopstoot’ gekregen van die man en hij gaat volledig uit z’n plaat, “Ik ga jullie allemaal opvreten, klootzakken”, roept die man, Tijdens de voorgeleiding vallen weer de nodige scheldwoorden, maar het lukt me om die man na enige tijd weer wat te kalmeren. Hij is op z’n blote voeten en heeft het koud gekregen en daar kon ik wel wat mee.

Kopje koffie en een persoonlijke benadering. Ik ben een erg goede bemiddelaar en als het nodig is, toneelspeler…Uiteindelijk komen de tranen bij die man en ja, het gaat eigenlijk weer nergens over, met als oorzaak ‘drank’.

“Er wordt gevochten tussen 10 man in café ‘De Parel van Edam’ op het feestje van een trouwerij”, horen we over de mobilofoon. Leuk feestje daar. Verschillende politieauto’s rijden met toeters en bellen richting Edam. Ik moet nog 2 uur werken….

Ondertussen is de vechtpartij in Edam gestopt en een van de ‘feestgangers’ wordt door familie in toom gehouden. Ik moet nog 1 1/2 uur werken…. De agressieve man zit inmiddels achter een dikke celdeur. Hij zal nog door een arts onderzocht gaan worden en ik een pleistertje geplakt, maar ik denk toch dat de wond gehecht moet worden. Ik verwacht dat we dan straks weer gezeik met hem krijgen in het ziekenhuis. Later hang ik een briefje op de deur van een separatie-ruimte waar hij eerst gezeten had. Mag niet meer gebruikt worden, want ‘overal’ zijn bloedspetters aanwezig en hij had de boel ook nog even ondergekotst….er ligt een zuur stinkende macaroni-brij…dat ga ik de komende jaren niet meer meemaken…. Nog 1 uur werken… dan ga ik weer naar m’n hotel, waar ik uiteindelijk 192 nachten doorgebracht zal hebben en ik hoef daarna nooit meer een politie-uniform aan. 

22.30 uur en het is goed zo…