wereldeditie.nl

Elk pondje… gaat door het mondje. In dit geval door vele Canadese mondjes. En alle pondjes zijn van Nederlandse afkomst.

 Het eten in het Holland Heineken House is populair. Heel populair.

Brasserie “The Lodge” is alle dagen van de Olympische Spelen volgeboekt.  En dan heb ik het over twee lunch- en twee dinerrondes per dag, 128 zitplaatsen per ronde. Dat is niet niks!

De brasserie ligt linksboven de Medal Ceremony Hall en heeft dus het mooiste uitzicht van het hele Holland Heineken House. Vooral ’s avonds tijdens de huldigingen van de sporters en optredens van de Nederlandse artiesten. 

Dat bleek donderdagavond wel weer tijdens de prachtige huldiging van Annette Gerritsen en Laurine van Riessen! Wat een feest was het weer! Logisch dus dat deze plek “the place to be” is in “the place to be”, zoals het Holland Heineken House in zo’n beetje alle internationale media wordt genoemd.

Voor degenen die zich geen tafeltje kunnen permiteren in “The Lodge”, of gewoon te laat waren met reserveren, is er ook nog de foodplaza. Een soort van snackbar, met uitsluitend Hollandse specialiteiten, die zich achterin de Medal Ceremony Hall bevindt. En hier kunnen de bezoekers genieten van onder andere de volgende gerechten: broodje  kroket, broodje kip-kerrie salade, patat met, hutspot, zuurkoolstamppot en….boerenkoolstamppot met worst!

Vooral om de kroketten is heel wat te doen geweest: tot op de dag voor de opening stond de gehele lading van 12.000 kroketten nog vast bij de Canadeze douane, in quarantaine. Drama! Tot opluchting van de voltallige crew werden ze net optijd vrijgegeven door de Canadese immigration officers, want zeg nou zelf… het Holland Heineken House zònder de kroket… ik kan me er geen eens een voorstelling van maken…

Niet alleen de Nederlanders gaan zich te buiten aan al deze lekkernijen. Vooral de Canadezen lusten er wel pap van! Absolute favoriet is het broodje kroket, ook al is het lastig om uit te leggen wat dit nu precies is. “Fried sausage in a roll” komt misschien wel het meest in de richting. Ook de stamppotten vinden gretig aftrek. Vaak gehoorde kreten zijn: “this is delicious! Why don’t we have this here in Canada?” en “could I have the recipe for the burncohl please”?

Ook voor de “Canadese Nederlanders” is het met al deze gerechten een feest der herkenning en herinnering. Zo sprak ik gister een vrouwtje dat in geen jaren meer een kroket had gegeten. Ze was in de zevende hemel toen de Foodplaza medewerkster haar haar broodje kroket overhandigde. Ik heb nog nooit iemand zo immens blij een broodje kroket zien eten. Weemoed, herinneringen, vreugde. Voor haar met recht een soort van thuiskomen. Heerlijk!