wereldeditie.nl

Vijf verschillend gekleurde ringen. Dat is alles waar het leven om draait hier in Vancouver. En omstreken. Hier in Richmond, in downtown Vancouver en natuurlijk in Whistler gaat het maar om één ding: de Olympische Spelen. Men staat ermee op en men gaat ermee naar bed.

Geen gesprek dat nìet over de Spelen gaat. Geen krant zonder een Olympische editie. Geen tv zender die gèen Olympische reportages uitzendt

Wij als crew van het Holland Heineken House hebben eigenlijk precies hetzelfde: de Olympische Spelen beheersen ons leven. Sterker nog, ons leven ìs de Olympische Spelen. En ons leven is het Holland Heineken House. Zelfs als we niet werken dan zijn we er te vinden, gewoonweg omdat we niks kunnen en willen missen en de sfeer gewoon te goed is om ergens anders naartoe te gaan. Tijd om het nieuws in de gaten te houden hebben we gewoonweg niet. Wat er in de rest van de wereld gebeurt, sijpelt maar mondjesmaat bij ons naar binnen.    

Uiteraard via internet en familie, maar ook via onze eigen krant, de Daily Dutch, die dagelijks in zowel het Nederlands als in het Engels verschijnt. Ondanks het feit dat de meeste ruimte in deze krant gereserveerd is voor Olympisch nieuws, zijn er hier en daar ook berichtjes te lezen over het wel en wee in ons kleine kikkerlandje. Toch wel fijn, komen we niet voor verrassingen te staan als we over iets minder dan 2 weken weer voet zetten op Nederlandse bodem…    

 Toch kan je nooit alles meemaken in het Holland Heineken House. Hoe graag we het ook zouden willen, er zijn wel eens dingen die je moet missen. Een optreden van Nick & Simon bijvoorbeeld, omdat je moet werken. Of je kunt een belangrijke schaatswedstrijd maar half volgen omdat je…ja…ook moet werken en je, nèt op het moment dat er een Nederlander aan de start verschijnt, uitgebreid advies moet geven aan een klant die niet weet of hij nu de grijze of blauwe sweater moet kopen…    

Zo’n moment had ik gister ook, ik moest de 1500 meter voor vrouwen missen. Al had dit niets met werk te maken: we gingen met 4 man naar een ski-wedstrijd in Whistler! Whistler, het bergdorpje waar onder andere de ski-, langlauf- en bobsleewedstrijden worden gehouden, ligt ongeveer 115 km ten noorden van Vancouver. Een behoorlijk eindje rijden dus. Om half zes ’s ochtends vertrok onze taxi dan ook al naar het busstation, waar we een uur later de bus in stapten voor onze ruim twee uur durende rit naar Whistler. De tocht was prachtig!

Het was een glasheldere dag, de uitzichten over het water en de bergen waren adembenemend! Whistler zelf was ook erg sfeervol, wel superdruk natuurlijk want de Super Combi stond op het programma. Geweldig gaaf om die skiërs zo snel af te zien dalen en in het echt is het veel steiler dan op tv! De sfeer zat er vanaf het begin ook al goed in: mensen uit allerlei verschillende landen stonden gebroederlijk naast elkaar, heerlijk in het lentezonnetje.

 Alle skiërs werden keihard aangemoedigd, veelal door de ontelbare koebellen die iedereen had meegenomen, wat het wintersportgevoel alleen maar aanwakkerde. Helaas moesten we alle vier weer werken ’s middags en gingen we al vrij vroeg de bus weer in, op weg naar het Holland Heineken House. Maar we hebben een prachtige dag gehad!    

… en wie schetste onze verbazing toen we de crewruimte binnenstapten? Het Wilhelmus en een grote Nederlandse vlag vol in beeld! Even dachten we nog dat het een herhaling betrof van de dag ervoor, maar het was toch echt Ireen Wüst die op het podium stond, met haar gouden plak al blinkend en wel om haar nek. Hebben we het dus toch niet helemaal moeten missen…