wereldeditie.nl

Er zijn alweer twee weken voorbij sinds de laatste blog en er is heel veel gebeurd. Heel veel leuke dingen, zoals enthousiaste mensen die al binnenlopen, terwijl we nog niet eens open zijn. Een betaalautomaat die gewoon de volgende dag arriveert in plaats van na een week. Mensen die al bellen en veel, heel veel enthousiaste reacties.

Natuurlijk hebben we ook nog steeds een aantal hobbels te nemen.  Ik heb deze week mijn theorieexamen gehaald om mijn rijbewijs hier te kunnen halen. Voordat ik dat kon doen, moest ik al 2 keer naar het “ CBR”  hier en dat heeft ons al veel tijd gekost. Maar afgelopen dinsdag heb ik dat examen gedaan en met 0 fout ben ik geslaagd. Je kunt hier als je wilt desnoods een uur daarna afrijden, want je kunt zelf het examen plannen. Dat had ik eerst gepland op donderdag in Madison.

Tenminste, ik dacht dat het in Madison was, wat een half uur rijden was. Maar toen ik het adres intoetste, bleek het 2 en een half uur rijden naar het westen.  Ik vertrok anderhalf uur van tevoren, dus dat heb ik af moeten zeggen. Meteen weer het internet op gegaan en een nieuwe afspraak gemaakt. Aangezien Nashville hartstikke vol zit, deze keer maar in Shelbyville, ongeveer anderhalf uur naar het zuiden. Dus vrijdag ging ik vol goede moed richting Shelbyville, genietend van de supermooie omgeving en het weer (het was gewoon 18 graden hier dit weekend). 

Daar arriveerde ik bij het hutje van het CBR (Shelbyville is lekker klein, echt een “ one horse town”) en wel ruim op tijd. Maar vervolgens werd ik weggestuurd omdat mijn papierwerk zogenaamd niet klopte, terwijl het CBR in Nashville exact dezelfde papieren had gebruikt voor mijn theorie examen. Toen kwamen de visioenen van het gedoe met de container weer even boven en kon ik de waterlanders even niet tegenhouden. Ook de supervisor was niet te vermurwen, dus Goeman kon weer gaan.

Nu moet ik morgen afrijden in een inmiddels bestickerde bus (helemaal leuk!!) in Cookeville en dat ligt ook weer op anderhalf uur, maar nu naar het oosten. Nou ja, zo zie je wel wat van het land! Dennis gaat morgen een dag naar de leverancier om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van onze meubels net zo is als in Nederland. En dan is het plan om donderdag te openen.

En de winkel is echt heel mooi geworden. Er lag een oude groene tegelvloer en in de keuken lag een grijze tegelvloer, maar Dennis heeft er zeil ingelegd, wat eruitziet als kersenkleurig hout en het is echt heel mooi geworden. Ik verheug me heel erg op de opening, want na al dat geld uitgeven (af en toe ook best leuk hoor!) wordt het tijd dat we wat gaan verdienen. De mensen lopen er in ieder geval, want ook dit weekend was het weer hartstikke druk.

De hond is ook helemaal gewend, die is dit weekend naar Dogtopia geweest, een hondenopvang in Nashville. Het grappige is, dat ze daar een webcam hangen, maar dat is tegelijkertijd niet handig. Je brengt je hond namelijk weg zodat je je handen even vrij hebt (wij wilden even een avondje op stap) en vervolgens kijk je steeds op de webcam. Maar goed, alles is prima gegaan, we hebben haar vandaag weer opgehaald en zijn nog even naar het meer gelopen, want ook vanmiddag was het weer heerlijk weer. Ik heb deze week ook voor het eerst de reacties gelezen en het is hartstikke leuk als familie en vrienden reageren. Echt heel leuk om te lezen, dus tot gauw!