Horeca Altea mist markt nog elke dag
Gevallen engelen, gevallen schaatsers, gevallen vrouwen, gevallen kabinetten… Het zijn zowaar roerige tijden waarin we leven en hier in Altea lijkt koning Winter een majesteitelijke knieval te maken voor een voorzichtig inzettende lente.
Al is het nog veel te vroeg voor korte broeken, hempjes en sandalen. Een aantal mensen denkt daar echter anders over en slaat bij de eerste de beste zonnestraal die het kwik tot boven de tien graden doet stijgen de kast met winterkleren resoluut en met een flinke dreun op slot.
Met name Engelse toeristen op deze manier gehuld in hun vakantieuniform (ik vergat nog de sokken te vermelden die gedragen moeten worden in de sandalen of gympies) bepalen hier op dinsdag het straatbeeld.
Dinsdag is marktdag in Altea en busladingen schaars geklede vakantiegangers worden vanuit Benidorm gedropt om zich in colonne een weg te banen door een lange rij van standjes die bijna allemaal dezelfde prullaria aan de man proberen te brengen.
De lokale bevolking, gehuld in winterkleding, kijkt ook niet meer vreemd op als hen de weg wordt gevraagd door een verdwaalde Liverpoolsupporter met ontbloot bovenlijf. Riemen, voetbalshirts, horloges, schoeisel, zonnebrillen, zoveel als je wilt en natuurlijk voor een goede prijs. Afdingen verplicht.
Vroeger stond de markt opgesteld langs de boulevard, maar de gemeente Altea besloot in al haar wijsheid de boel te verplaatsen naar de rand van het dorp, waar wel meer ruimte is maar nauwelijks horeca. Dinsdags was voor de bars en restaurants aan de boulevard altijd een fantastische dag en veel bedrijven konden met de opbrengst van de marktdag hun vaste maandlasten betalen.
Wij hebben jaren de marktdag ‘gedraaid’ met ons café. Het was ook een gezellige dag, die vroeg begon met de marktkooplui, waarmee je vaak al stond te onderhandelen over de prijs van hun eerste biertje terwijl ze je een gouden ketting probeerden aan te smeren.
Daarna was het koffie, drank, broodjes, snacks, maaltijden tot een uur of drie ‘smiddags. Opruimen, schoonmaken en dan om vier uur weer open. Druk maar wel leuk en goed voor de kassa. De schoorsteen moet tenslotte toch ook roken, nietwaar? Nu is de markt dus uit ons zicht en worden de meeste bezoekers er in de buurt afgezet.
We missen dus de bonte stoet aan hempjes, voetbalshirts, korte broeken en sandalen die iedere dinsdag aan ons voorbijtrok. Een soort wekelijkse carnavalsoptocht waarin de touringcar de praalwagen vervangt en de rol van prins Carnaval is overgenomen door een charmante reisleidster in een blauw mantelpakje.
