wereldeditie.nl

Ik ben nu al bijna een maand in Kaapstad en heb nu al de meest fantastische dingen gedaan en gezien (Kaap de Goede Hoop, Robben Eiland, Struisvogels, Leeuwen, Haaien, Pinguïns, Leguanen..)

Helaas kwam ik er bij mijn vorige blog dan ook achter dat het gewoon onrealistisch is om álles te vertellen. Dit keer betrek ik me dus maar eens tot de dagelijkse dingen en bezigheden. Hiermee hebben we namelijk de grootste moeite, of het meeste lol.

Aangezien ik me bij de hardloopclub van mijn stage heb aangesloten, stond ik op vrijdagochtend (om half 7!) op Green Point, de boulevard naast het nieuwe voetbalstadion. Omdat ik telkens dénk dat ik walvissen zie, die achteraf altijd rotsen blijken te zijn, ging ik daar die ochtend weer vanuit. Totdat Wayne, een van m’n collega’s, riep; Look a whale! Ik ben er snel heen gelopen en zag helaas alleen een stukje van z’n rug, gelukkig spoot hij wel water omhoog. Later op de dag vroeg ik aan de secretaresse Tanya hoe je dat noemde in het Engels, zei ze heel eenvoudig; “Ehh he just-blew-water-out-of-his-airhole?”

Die avond hebben we ’s avonds met z’n allen een film gekeken op de Afrikaanse versie van Net 5 (we blijven alles vergelijken met Nederlandse merken. De Mr. Price is de H&M en Woolworths de Albert Heijn.) Nadat de film af was, hebben we een kwartier lang na de complete aftiteling gekeken.

In de 1,5 uur die ik elke dag heen en weer naar mijn stage moet rijden (of stilsta..), gebeuren er trouwens ook de gekste dingen. Laatst een grote achtervolging met 5 politiewagens, taxibusjes die zich overal tussen persen en bij elk stoplicht staan bedelaars, mensen die flyers uit delen of die je de raarste dingen willen verkopen (kleerhangers?)

Claire en ik zijn naar de McDonalds bij ons om de hoek geweest. Eerst duurde het al heel lang voordat we de ingang van de McDrive gevonden hadden (die was natuurlijk aan de linker kant, duh) waarna we de bestelling niet bij een paal moesten doen (waar we naar aan het zoeken waren) maar gewoon bij de meneer bij het raampje.

Het raampje was alleen niet open maar afgedekt met plastic met een rond gat in het midden (zoals bij een tankstation). Toen ik mijn bestelling opnoemde, verstond hij me helemaal niet. Dus ging hij met z’n hoofd plat tegen het plastic aanstaan met z’n oor er doorheen en ik, toen hij het nog steeds niet verstond, moest uit de auto gaan hangen om harder te kunnen schreeuwen.

Toen hij het eindelijk verstond, bleef hij alsnog tegen het glas aanstaan maar nu deed hij zijn mond door het gat om te antwoorden. Nou je kan wel voorstellen hoe de rest van dat gesprek gegaan is. Nadat we eindelijk besteld hadden, zijn we daar blijven wachten (het betalen ging trouwens net zo soepel als het bestellen). Uiteindelijk vroegen we na 10 minuten maar of we het eten bij hem kregen of dat we door moesten rijden. Ohja, zei hij; vergeten, je moet naar het volgende raam doorrijden. Toen kregen we bij een grote Afrikaanse vrouw onze hamburger en konden we naar huis.

Hetzelfde geklungel hadden we toen we voor het eerst gingen tanken. Moesten we nou vooraf betalen, en hoe dan? Hoeveel fooi moesten we geven? Waarom ging hij onze bandenspanning (ook ongevraagd) Moet je nou extra fooi geven voor het wassen van de ramen (ook ongevraagd)? We wisten gewoon niet wat ons overkwam. Gelukkig heb ik het maandag maar gecheckt op m’n stage en blijkbaar hoef je alleen fooi te geven voor het ramenwassen en dan maximaal 5 rand (±€0.50,-). Wij gaven elke keer 50 rand.. Beginnersfoutje.

P.S. Ik heb kaarten geregeld voor Nederland-Kameroen! Het duurde even en was erg spannend aangezien je ingeloot moet worden, maar ik heb ze!