Amerikanen maken vrienden in de kerk
Het sociale leven is hier in Florida, zoals zo veel andere dingen, ook iets anders dan we gewend waren. Het is allemaal wat oppervlakkig. Men vraagt wel overal vriendelijk hoe het met je gaat maar men is absoluut niet geïnteresseerd op het antwoord hiervan.Dus een welgemeend “fine, thank you” volstaat gelukkig elke keer. Het wordt anders als ze denken dat er wat aan je te verdienen valt. Dan word je, als ware een echte vriend/in, meegenomen naar iedere evenement of barbeque die de buurt rijk is en voorgesteld aan iedereen van enig aanzien. Als de verdiensten binnen zijn of men in de gaten krijgt dat er weinig verkocht gaat worden stopt dit echter weer even plotseling als dat ze begonnen zijn.
Waar in Nederland de echte vriendschappen vaak ontstaan door een gemeenschappelijke muzieksmaak, gelijk karakter of gewoon toeval is het hier het makkelijkst vrienden te maken met mensen van dezelfde geloofsovertuiging of kerksgezindheid. Aan de overkant van onze sub-division is ook een klein gebouwtje te vinden die dienst doet als kerk.
De aanhang hiervan is dermate groot dat tijdens de zondagse geloofsbelijdenissen niet iedereen naar binnen kan en een groot gedeelte van de aanhangers buiten op het parkeerplaats moet achterblijven. Dit ongemak los je op door buiten grote speakers te plaatsen zodat iedereen toch op het juiste tijdstip kan invallen bij de psalmen en gebeden. Dit alles is bij ons ook luid en duidelijk te horen en dat scheelt ons weer een autoritje. Alleen breiden we zo onze kennissenkring niet erg uit.
Het is hier waarschijnlijk hetzelfde als in andere landen waar mensen naartoe ge-emigreerd zijn. Landgenoten zoeken elkaar toch steeds op simpelweg omdat een eigen taal, cultuur en werkethiek makkelijker te begrijpen zijn. Het is dan ook niet gek dat de vele Engelsen en Mexicanen die hier momenteel wonen volledig zelfvoorzienend zijn en elkaar de klussen toeschuiven die in het verleden door Amerikanen uitgevoerd werden. Want als je hier (en ook ergens anders) wilt slagen moet je hetzelfde te werk gaan als je in eigen land gewend was en niet meegaan in de te relaxte mentaliteit die men hier gewoon is. We moeten zelf echter nog meer landgenoten zien te vinden om hier de boel volledig over te nemen.




Inderdaad helemaal mee eens, mooi geschreven. Rare Jongens die Amerikanen