wereldeditie.nl

Vanmorgen een paar kozijnen gehaald bij de bouwmarkt om de oude mee te vervangen in de 3e gîte. Nu bleek 1 van de 2 kozijnen toch iets te groot, dus aan het einde van de dag nog even ruilen. Kan ik meteen verder.

Vrolijk naar de bouwmarkt met een lekkere cd op de achtergrond. Nou, op de achtergrond, hij klonk wel erg lekker dus iets harder dan de op achtergrond. Heerlijk genietend van een ontspannen cd……

Shit, uit gewoonte rij ik de weg naar Daan zijn school. Een behoorlijke omweg….maar ik slik mijn baalmoment door en geniet verder van de muziek.

 Ik ruil mijn kozijn om op de buitenafdeling (ik zal je de details besparen) en wil wegrijden als ik gelukkig nog even denk aan de purschuim die op was.

Naar de winkel toe, Poe heé wat is het hier binnen druk. Ik pak 3 busjes en sluit aan in de minst lange rij. Je denk tenminste dat je in de minst lange rij staat, maar in werkelijkheid lijkt hij altijd langer te duren dan die rijen naast je.

Er stonden 5 man in de rij (ik was de 6e) en 2 plaatsen voor mij stond een vrouw op leeftijd, zo een die de geraniums al bijna kan ruiken. Als de mevrouw aan de beurt is gaat ze aan de caissière vragen wat je normaal aan het winkelpersoneel hoort te vragen en waar iedereen voor in de rij moet gaan staan. Maar de caissière is de slechtste niet en belt even met de juiste persoon.

De vrouw kletst nog even rustig met de caissière en word dan gelukkig weggeroepen door de betreffende winkelbediende. Als de meneer voor mij aan de beurt is komt mevrouw geranium er even voorlangs en vraagt aan die meneer (die 1 zakje schroeven had) of ze even voor mag want hier stond ze net namelijk ook. De meneer laat het over zich heen komen en laat haar voor.

En dan komt het natuurlijk, mevrouw geranium ziet de prijs en kijkt verbaasd, “die was toch in de aanbieding? ” Kassière zegt van niet maar mevrouw houdt vol dat hij in de aanbieding is. Caissière belt wederom met de winkelbediende, die bevestigt dat de caissière gelijk heeft en dat zij de verkeerde heeft gepakt. Stomme muts, gaan ze dat artikel ook nog even rustig omruilen en dan mag ze eindelijk pinnen.

Ze had de cursus “pinnen achter de geraniums” nog niet gehad denk ik. Als de caissière vraagt of hij er wel goed in zit, gaat ze nog tegen de caissière zeggen dat ze het altijd zo doet. Nou dan doe je het altijd verkeerd dus, want hij zit niet goed in de pinautomaat. Als mevrouw geranium de winkel verlaat kunnen we eindelijk een stapje verder in de inmiddels tot 3 baans weg uitgegroeide kassa-rij. Waarom moeten die geraniums altijd voorkruipen? Misschien kom ook ik er over 30 jaar achter.