wereldeditie.nl

Vannacht een grote shoarma gehaald. Deze was behoorlijk afgekoeld toen we gingen eten, want we nog even langs een kroeg moesten die niet op tijd gesloten was. Daar was al vaker over geklaagd en ik reed met Christel de ‘noodhulp’.

De uitbater stond, rond 02.10 uur, als een ‘balletje’ achter de toog, maar we hebben hem helaas niet zien tappen. Hij begreep waarom we hem met een bezoekje kwamen vereren. De laatste bezoekers liepen de kroeg uit en ja hoor, “Waar zijn jullie nu weer mee bezig”, riep een brooddronken gozer. “Ga boeven vangen” en “Sukkels”. Niet doen dus want, dan loop je gewoon tegen bekeuring aan.

Het was best wel koud en het regende af en toe flink. Verder zo rond 04.30 uur een beetje onrustig bij een RenB feest in P3. (Poppodium Purmerend). Aanhoudingen voor het uitdelen van een kopstoot en het slaan van een beveiliger. Het gaat tegenwoordig nergens meer over.

Jeugd met grote bekken, maar als ze aangepakt worden, dan doen we dat ook weer niet goed. Wat ouders daarvan allemaal tegen je zeggen…’Dat doet mijn kind niet’, hoor je echt zo vaak. Is ook de grootste fout van de ouders….

Ik heb best wel lekker geslapen na m’n nachtdienst. Het is alweer rond 16.00 uur en ik ben even m’n mail aan het lezen. Zit mee te luisteren naar de meldingen over de portofoon in het bureau in Volendam. Er komt een leuke binnen….

Januari 2009. Alle verhuisdozen zijn opgehaald en worden verscheept naar ons nieuwe land. Eindelijk weer een beetje ruimte in huis. Zolder en twee slaapkamers zijn helemaal leeg.

We hebben in 2008 Frank en Corry leren kennen op Bali. Het zijn twee hele lieve vrienden van ons geworden. Frank is een mooi apart figuur en Corry is een schatje. Ze zijn inmiddels ook geëmigreerd en onze spullen gaan mee in de container. Ze wonen helemaal geweldig en op ‘n uurtje rijden van ons vandaan. Ik ben echt niet gauw jaloers, maar hun huis is helemaal toppie. Aan een rivier gelegen en ja, alles klopt gewoon.

Heerlijk om bij ze op de veranda te zitten met een koud biertje. Je kijkt over de tuin heen waar allerlei bontgekleurde vogels een plekje gevonden hebben. Een vaalbruine Biawak schuifelt tussen wat dorre bladeren heen. Frank heeft al heel wat mooie Balinese beelden, meubelen en gebruiksvoorwerpen naar Nederland geëxporteerd, is een vakman en hij kan echt alles zelf… In een rotswand  zijn er wat  schuilplaatsen uitgehakt en volgens de lokale bevolking gebruikt in de oorlog tegen Japan.  Wel heel erg interessant om eens te kijken maar er zijn ook veel slangen in dit gebied. 

“Misschien maar eerst met een camera aan een bamboe stok?”, vraag ik aan Frank. Heerlijk ‘Hollands’ gegeten en nog tot in de kleine uurtjes zitten borrelen. Wat een prachtig gastenverblijf met  een gigantisch Balinees bed. Ooooh, frisse lakens en zo’n heerlijke harde douchestraal. We voelden ons een boot en het was heerlijk om op eigen kracht te varen en koers te bepalen. Zachtjes dobberen richting Bali en toch kwamen er ook weer hoge golven….

M’n bed is weer mijn stoel geworden en m’n stoel een tafeltje. Ik heb gelukkig wel een klein koelkastje, geleend van de vader van Petra een fijne dappere collega. Ik smeer wat Volendamse flippen. (Zachte witte bolletjes). De oude Leidse kaas smaakt weer heerlijk. Gelukkig kun je op Bali ook kaas kopen, alleen wel erg duur. Straks nog even langs Wendy, want die heeft zuurkool met worst gemaakt.

Lekker, want ik ga weer de nachtdienst in en dan eet ik ook weer een beetje gezond. Ik was vanavond al om 20.00 uur op het werk en hoef pas om 22.00 uur te beginnen, maar ja, ik kan niet weer bij iemand op visite gaan zitten. Ik voel me ook een beetje onrustig. Normaal slaap ik altijd nog wel een uurtje ‘vooraf’, maar deze keer alleen maar liggen te piekeren, maar waarover dat weet ik niet meer. Ik zat vanmiddag ook al op het werk, want ik dacht dat ik om 15.00 uur moest beginnen. Foutje. Het lijkt wel of ik wat vergeetachtiger aan het worden ben.