Op Bonaire haal je niet zomaar even condooms
In de winkel spreek ik Nadia. Nadia is niet ouder dan 18 en heeft net als ik een jong dochtertje. Nadia wilde graag samen een keer met de baby’s zwemmen maar op de dag zelf laat ze me weten niet te kunnen komen omdat haar tante op sterven ligt.
Als ik Nadia vraag hoe het met haar tante gaat en wat er met haar tante aan de hand is, buigt ze zich een beetje voorover en zegt zachtjes tegen mij: “ze heeft HIV”. Ik zie dat ze het niet makkelijk vindt om er over te praten. Later hoor ik van mijn oppas, die ook weer familie is van de tante van Nadia, dat de tante is overleden.
Op het eiland vindt weinig publieke voorlichting plaats over voorbehoedsmiddelen. De geloofsovertuiging van veel Bonairianen zal hier ongetwijfeld een rol in spelen. Het katholieke geloof is hier het grootste geloof maar er zijn in de loop der jaren veel andere (orthodoxe) geloofsgemeenschappen bijgekomen. En die religies zijn allemaal geen voorstander van geboortebeperking.
Er zijn daarbij ook weinig plaatsen waar je aan condooms kan komen. En moet je nagaan op zo’n klein eiland als Bonaire waar iedereen elkaar kent, je staat natuurlijk ook niet echt gemakkelijk (op jonge leeftijd) bij de toonbank om een pakje condooms af te rekenen.
In vergelijking met Nederland zijn hier heel veel meiden op (zeer) jonge leeftijd zwanger. Ik vraag me af of het op het eiland als een probleem wordt ervaren of niet. Als ik om me heen vraag waarom die meiden zo jong zwanger worden krijg ik als reactie dat zwanger zijn statusverhogend werkt en dat de meisjes denken dat zij hun vriend binden op deze manier binden.
Het valt me op dat er veel jonge vrouwen zijn met meerdere kinderen die juist zonder een vader opgroeien. Vaak zijn er meerdere vaders in het spel. Kennelijk word je er als vader hier niet op aangekeken of je een aanwezige rol vervult in de opvoeding van je kinderen.
Uiteindelijk moeten die jonge vrouwen zelf zorgen voor de bestaanszekerheid van hun gezin door hard te werken (soms hebben ze meerdere baantjes). Voelen ze zich achteraf bekocht? Ik weet het niet. Het is een way of life, ik hoor er eigenlijk niemand over.
