Is Thailand nog het land van de glimlach?
- 24-03-10@14:00
3 Reacties
De opening van mijn schilderijententoonstelling stond gepland op 12 maart. Door de onlusten in Bangkok was het verstandig om de hele tentoonstelling te verplaatsen naar morgen, de 25ste maart. Maar het is nog steeds onrustig.
Tijdens mijn terugkomst in Bangkok zat mijn taxi een paar dagen geleden een uur vast in een van de redshirts-demonstraties. Geen aggressie wel veel geschreeuw en rode vlaggen gewapper.
Doordat ik een tijdje logeerde bij vrienden aan de Cambodjaanse grens ben ik ook gaan begrijpen waarom de demonstraties zijn georganiseerd. Zij zijn eigenaar van een enorme Lycee en Longean fruitkwekerij. Een vallei groot, al het fruit wordt geëxporteerd naar China.
Dat betekent veel handwerk ,en dat is dus wat mij slecht beviel daar ….
De veldwerkers zijn Thai en Cambodian , er wordt 8 uur per dag gewerkt , verdiensten 3 € per werkdag per persoon.
Schandalige praktijken sieren het plattelands leven in Thailand,het land van de glimlach.
Die zag ik dus niet, afgewerkte stoffige en getaande mensen, vaak met de hele familie, geen onderwijs, zonder een normale behuizing ;kortom mijn Europese ogen openden zich weer op een ander niveau. Dat maakte ook dat ik een ronduit vieze smaak in mijn mond kreeg en dat ging niet meer weg.
Een gedeelte van de kwekerij was rijp voor de pluk. Ik ging kijken hoe dat verliep, families ,kleine kinderen, pickuptruks. Overal, bamboeladdertjes, een honderd man sjouwde daar rond. Alles moest in een dag geplukt zijn ,ongelovelijk.
De vrouwen kookten rijst op kleine houtskoolvuurtjes ,de mannen renden af en aan naar de baas die met zijn weegschaal alles woog, voordat het naar de export bedrijven afgevoerd werd. Ook hier informeerde ik naar de betaling, en ja hoor 3€ per dag werk.
’s Avonds worden ze staand in de pickuptrucks naar de grens gebracht, stempel in het paspoort en dan wachten op straat of onder golfplaten afdakjes op de dag van morgen, welke job er dan voor hen te doen valt.
Ongeschoolde arbeid. Ik had dus een paar weken terug een hoop gedwongen ellende gezien ,aan de grens met Birma hier was het vrijwillige misere, en nu aan de grens met Cambodia. Zo werkt het dus als europese bedrijven zich hier vestigen.
Alles is goedkoop hier, arbeidskosten zijn te verwaarlozen, niemand duft zijn mond open te doen, vrijwel geen onderwijs. De baas is de baas, en die verdient een vermogen.
Dat is een van de reden dat Bangkok nu bol staat van protesterenden Red T shirts…
De meesten komen van het platteland en willen een echte democratie,niet een door militairen geïnstalleerde regering, betere betaling, beter onderwijs, huisvesting en ga zo maar door.
Wat een probleem is, is dat de corrupte Thaksin aan het hoofd staat , vanuit Montenegro jut hij zijn volgelingen op …
Nu is er een tweedeling ontstaan, de intelectuelen onder de roden willen geen Thaksin aan het hoofd en zijn ook niet tegen de koniklijke familie.
Tot nu toe verloopt het redelijk vreedzaam met af en toe een incident , maar dit is volgens mij pas het begin.
Thailand gaat een uiterst moeilijke tijd tegemoet , zeker nu ook in het diepe zuiden de moslim extremisten zich weer sterker voelen nu de regering in Bangkok zo onder druk staat, er wordt aan afscheiding van Thailand gewerkt en deze week is een hoge politie officier vermoord door moslim milities.
Ik las in de Bangkok Post , dat iedere dag zo’n 1000 hotel kamers worden geannulleerd door toeristenorganisaties.
Mijn expositie opent deo volente dus donderdag, de ambassadeur komt en uitstel heeft geen zin, het blijft onrustig.
Of het publiek nog geinteresseerd is in kunst? Ik heb er een hard hoofd in , maar Bangkok heeft mij als een vorst ontvangen ,met 2 tv interviews en zeker een 30 tal publikaties in de dagbladen , magazins en een invitatie voor een vervolg expostie in Bangkoks Crystal Design Centre.
Mijn shirt blijft voorlopig zwart gekleurd met, jawel, een rode baseball cap….
In december 2008 konden we na 1 week vakantie in Cambodja niet meer door voor nog eens 2 weken Thailand door de akties bij de vliegvelden.
Toch gaan we nu in juli weer terug naar Thailand, nu met dochter en kleindochter. Het zal nu voor de 13e of 14 keer zijn dat we daar heen gaan.
Het blijft voor ons een fantastisch land. Vriendelijke mensen, mooie natuur, heerlijk eten en zeer goed reisbaar ook met kinderen.
Natuurlijk komen we ook een hoop armoe tegen. Plaatselijk proberen we er wat aan te doen, door in ieder geval bij de plaatselijke bevolking alles te regelen en kopen. We kopen vanuit Nederland alleen een tickter en de eerste nachten in een hotel.
Kinderen zien wij over de hele wereld werken en zolang het geen gevaarlijk en zwaar werk is heb ik er niets op tegen zolang er ook maar goed onderwijs en medische verzorging is in zo’n land.
Zelf heb ik ook als kind gewerkt door aardneien, bessen, kersen, appels e.d. te plukken en een weekrantje rond te brengen. Kan geen kwaad denk ik dan maar. Mocht ik onrecht zien met kinderen dan zal ik het proberen te melden bij de plaatselijke autoriteiten.
Kortom om weer terug te komen op Thailand. Het blijft voor ons het land van de glimlach en na al die jaren ervaring is het meestal toch wel echt gemeend van de Thai.