Nooit meer terug naar Noord-Holland
- 20-04-10@10:40
Eén Reactie
In 2004 zijn we naar Nederland gegaan om onze familie en vrienden weer eens te zien. Toen we in Amsterdam kwamen misten we meteen de mooie blauwe lucht met de witte wolken.
Maar we werden hartelijk ontvangen . En de eerste avond moesten we al naar een verjaardagsfeest, we waren wel nog vermoeid na die lange reis. Er waren wel 40 mensen op dat feest en al in de huiskamer. Iedereen feliciteerde ons, net of wij jarig waren !! En ook gaven ze ons van die rare lucht zoentjes. Te gek!! Ik hou wel van een zoen maar dan een echte warme en gemeende. Maar het jonge borreltje smaakte best. En we waren blij toen we eindelijk naar bed konden. De volgende dagen gingen we op visite bij veel familie en vrienden. Je moest wel veel keren eerst een afspraak maken.
En als we door die oude dorpjes en stadjes reden zag je toch wel dat er veel was veranderd maar er toch nog prachtige plaatsen waren. Holland is nog mooi! De mensen zijn nog hetzelfde, maar wij zijn veranderd en zien veel dingen waar we vreemd tegen op kijken. Zo waren we bij een familielid ’s morgens op de koffie, leuk en gezellig, maar toen het tegen 12 uur liep zei ze dat ze niets in huis had voor lunch. De supermarkt was next door!
Nou, dan ga je maar. En de volgende vriend waar we kwamen wist niet hoe hij ons moest verwennen. Direct een borrel en sigaar, en vroeg ons voor de nacht. We bleven in Heiloo waar we bij een goede vriend konden blijven zolang we wilden. Al met al we hadden opknappers en ook afknappers. Het was een vermoeiende tijd. Iedereen verwacht dat je komt .
Maar na 2 weken hadden we het wel gezien en besloten we om op vakantie te gaan en gingen naar Turkije voor 2 weken. Dat was voor ons een goede tijd. Daar na weer naar Heiloo voor een weekje, en waren blij dat we weer thuis waren in Richmond NewZealand. Dit was voor ons wel de laatste keer Holland.
En dan zeggen de mensen daar je zult toch wel heel wat missen daar. Wat je soms wel mist is als er familie of een goede vriend komt te overlijden, zoals onze ouders. Dat je daar niet bij kunt zijn. En als je ouder wordt zie je dat de adreslijst al smaller word.
Maar ook hier hebben we vrienden en vooral al onze kinderen en kleinkinderen. Maar je kan met hen niet meer over de vroegere tijd praten.
Toch zijn we hier op onze plaats voor de rest van ons leven.
Groeten Kees.
Sinds ruim 4 jaar woon ik bij mijn vriend in Berlijn. Ik wordt gek van alle mensen die vragen of we op bezoek komen zodra we in Nederland zijn, wat meestal 1 tot 2 keer per jaar is.
Wij komen daar om mijn ouders en zuster te bezoeken, en om lekker uit te rusten. Niet om als een gek familie, vrienden en bekenden te bezoeken en daarvoor door het hele land te moeten rijden. Ik zeg altijd dat iedereen ons maar bij mijn ouders moet komen bezoeken wanneer ze ons willen zien.