wereldeditie.nl

Gedreven door de nabijheid van de Middellandse Zee en een stralend zonnetje bij ruim dertig graden vonden we dat het tijd werd enkele zonnebrandproducten in huis te halen. Factor 30 voor onze witte huidjes en nummer 50 voor de tere babyhuid. Dat lijkt een heel normale wens maar Kafka keek mee en besliste anders.

Eerst keken we in de lokale supermarkt. Een soort Spar met alles wat je dagelijks nodig hebt maar wel wat duurder dan de grotere winkels. Er waren zeker twaalf merken babyolie en nog veel meer soorten body lotions maar geen enkele flacon zonnebrandcrème. Bij de veel grotere winkel in het stadje Or Akiva – op vijf minuten rijden- was ook niets te vinden. Mijn vrouw –toch opgegroeid in Israël moest even nadenken en riep toen: “drogist!”  Ze is in Nederland een groot fan van de Kruidvatten en Trekpleisters vanwege het grote assortiment en geweldige aanbiedingen. Eenmaal binnen bij SuperPharm probeerden we het eerst zelf. We keken wij de schappen huidverzorging en babyproducten maar kwamen zo niet verder.

Dus een verkoopster geraadpleegd. Die knikte blij een troonde ons mee naar de parfumafdeling. Warempel; Shiseido had 1 potje bodylotion met toegevoegde beschermingsfactor 8 voor het vriendenprijsje van omgerekend 30 euro. Ik vroeg, nu enigszins opgewonden, om het standaard huismerk met hogere beschermingsfactor voor 10 euro of zoiets. Glazige blik terug en ik woest de winkel uit. Later bijkomend op een terrasje wat willekeurige mensen aangeschoten en toen kwam de ware reden: het is nog lang geen zomer. Ga maar shoppen in juni en je struikelt over de Nivea’s en dergelijke. Dat is mooi maar ik vind 32 graden toch echt hoogzomer en bij die temperatuur met een strakblauwe lucht verbrand je bijna net zo hard in maart als in juli. ’s Lands wijs ’s lands eer zullen we maar denken.

Vervolgens keken we wat er online te krijgen is. Er bleek geen Israëlische webwinkel in dit gat gesprongen en uiteindelijk kochten we drie flesjes via een Amerikaanse website. Elk kostte zo’n zeven euro en daar kwamen de verplichte koerierskosten plus een stevige importheffing bovenop. Uiteindelijk zijn we nauwelijks goedkoper uit dan bij drie potjes Shiseidomaar we voelen ons toch de winnaars van deze vreemde wedstrijd: familie Mul tegen de zonnebrandpowers that be.

In een vergelijkbaar geval wilde mijn schoonmoeder onlangs voor de baby een emmertje met schepje voor op het strand kopen. Zij kreeg ook te horen dat het nog geen zomer is. Het strand ligt inmiddels wel vol met mensen die niet willen begrijpen dat het officieel nog winter is of daar net als ik geen boodschap aan hebben. Uiteindelijk kreeg ze een winkelmeisje zo ver dat ze in het magazijn ging neuzen totdat een stoffige emmer-met- schep gevonden was.

Toen ik op mijn 17e als uitwisselingsstudent een jaar naar Australië vertrok, was het eerst dat ik te horen kreeg de vriendelijk bedoelde waarschuwing altijd te bedenken dat een ander land het niet verkeerd begrepen heeft maar slechts ‘anders’ is. Het is soms even tandenknarsen maar je maakt jezelf niet geliefd door je gastheer te wijzen op tekortkomingen die mogelijk alleen in je eigen ogen bestaan.