wereldeditie.nl

Na twee bijzonder slome weken lijkt het vandaag weer beter te gaan. Detailhandel is echt een vak apart; er is geen peil op te trekken. Ik ga vanavond even bij de “Holland House” eten (een van de eigenaren is een Nederlander). Dat is een restaurant dat net geopend is in Nashville.

Ik had me helemaal verheugd op een broodje oude kaas, of stamppot, maar de kaart is iets anders en erg hip geloof ik, geen hollandse pot. We vieren daar op 30 april ook Koninginnedag met een clubje nederlanders (de Dutch Club Nashville). Het weer is hier nog steeds fantastisch, elke dag tussen de 25 en 30 graden. Maar ik zal nu eens wat meer schrijven over Amerika en Nashville zelf. 

In de berichtgeving is president Obama natuurlijk bijzonder prominent aanwezig. Hij heeft tegen alle verwachtingen in gewonnen met de ” health care bill” (al was het nipt) en lijkt nu meteen door te duwen met een paar andere onderwerpen, zoals het afbouwen van de voorraad kernwapens en het opleggen van milieu-eisen aan de autofabrikanten. Ik woon in het zuiden en men is hier erg “anti-Obama”. Hier is bijna iedereen Republikein en er is dus elke dag wel een demonstratie tegen het “overspenderen” van de regering. Niemand lijkt te zien dat ze naar mijn mening zonder al die investeringen nog steeds het dieptepunt van de recessie niet achter zich zouden hebben gelaten. 

De Republikeinen dreigen vanaf nu gewoon alles tegen te houden. In november zijn er verkiezingen (geen presidentsverkiezingen, maar simpel gezegd voor de verdeling van Democraten en Republikeinen), dus Obama heeft haast met een aantal zaken. Als de Republikeinen de meerderheid krijgen, wordt het heel moeilijk regeren voor een Democratische president. 

Een hoop zuiderlingen zegt echt letterlijk; “We zullen nog wel eens zien wat er in November gebeurt.” Ze denken dat de Republikeinen gaan winnen, waardoor ze alles kunnen tegenhouden wat ze niet zien zitten. Ook zaken die eigenlijk al besloten zijn, zoals de health care bill. 

Aan de ene kant krijgt de grootste partij hier veel voor elkaar, waar we in Nederland met alle compromissen nog wat van kunnen leren. Aan de andere kant heeft zo’n ” twee partijen stelsel” ook nadelen. Als de ene partij er een wet doorheen heeft, kan het na de verkiezingen gebeuren, dat de hele wet ineens wordt teruggedraaid als de andere partij het ineens voor het zeggen heeft. 

Ik volg de politiek hier niet op de voet, maar je kunt er niet omheen. Als mensen mij vragen of ik Republikein of Democraat ben, hou ik mijn mond. Met een Amerikaan over religie of politiek praten doe ik liever niet, voor je het weet beledig je iemand of heb je ruzie. 

Ik vind het wel fascinerend wat er hier gebeurt. Amerikanen zijn superoptimisten. Alles is mogelijk, dat is hier het motto. Ook in Nashville zelf merk je echt die “can do” mentaliteit. Er wordt hier een nieuw convention center gebouwd met een budget van tientallen miljoenen. Dat moet per jaar weer een paar miljoen toeristen extra opleveren. Ook in economisch slechte tijden ziet men het belang van dat soort investeringen!