Bejaarden in Oostenrijk moeten al om half zes naar bed
Na een druk winterseizoen eindelijk weer een up-date vanuit Piesendorf. Wij hebben deze winter goed gedraaid, we hebben heel veel enthousiaste wintersporters mogen ontvangen in Haus Piesendorf.
Gelukkig hadden we de logistiek dit seizoen beter geregeld dan vorig seizoen. Een schoonmaakster in dienst genomen, een deal met de bakker voor dagelijks verse broodjes en de wasserij die wekelijks het wasgoed komt ophalen. Vorige winter was onze eerste winter en deden we alles nog zelf, nu vraag je je af hoe we het toen hebben gered.
Het hoogseizoen loopt hier tot na Pasen, nu is het even rustig in Haus Piesendorf. Alhoewel rustig? Druk aan het renoveren en investeren in huis. We maken het onze gasten nog comfortabeler. Onze zwager uit Nederland heeft samen met Marco alle parketvloeren in de appartementen voorzien van een gloednieuwe laklaag. Nieuwe Pvc-vloeren zijn gelegd in de woonkeukens en een nieuwe keuken wordt nog geplaatst. Ja, ja alles komt nog gewoon uit Nederland. We shoppen op Marktplaats en rijden met aanhanger gewoon even naar Nederland alsof het niets is. De Oostenrijkse marktplaats is nog niet zo goed ontwikkeld. Er is wel een flohmarkt site, maar de Oostenrijkers willen toch nog de hoofdprijs hebben voor tweedehands goed. Voor de vloeren hadden we ook een Oostenrijks bedrijf benaderd. Na 8 weken hebben we nog steeds geen offerte ontvangen. Dat zegt toch weer genoeg.
Nu gaan we ons opmaken voor het voorjaar. De 400 hanggeraniums gaan binnenkort weer in de balkonbakken. Ons huis moet natuurlijk de Oostenrijkse gezelligheid uitstralen. Het is aldoor heerlijk weer hier, dus iedere dag genieten op het terras.
Ook de plaatselijke bejaarden zijn blij dat de sneeuw is verdwenen. Ik werk naast mijn werkzaamheden in het pension nog 16 uur per week als verpleegkundige in het bejaardenhuis in het dorp. Leuk om erbij te doen en heel goed voor de taal en de sociale contacten. Ik werk in een heel leuk team. Alleen de diensttijden zijn wel wennen hier. Hier kennen ze nog de zogenaamde gebroken diensten. Dus werken in de spitstijden van 7 uur tot 12.30 uur en van 16.00 uur tot 19.30 uur. Totaal 9 uur op een dag met totaal een kwartiertje pauze. Niets voor mij, laat mij maar gewoon een hele dienst werken. Het is echt keihard werken. Met mijn Pinzgauer dialect gaat het mondjesmaat beter. Ik schat in dat het nog wel enige jaren gaat duren voordat ik het vloeiend spreek. Helaas gaat dat niet zo snel als bij de kinderen.
Het is te hopen dat ik zelf nooit in een Oostenrijks bejaardenhuis terecht kom, de bejaarden gaan hier al vanaf 17.30 uur op nachtrust. Daar moet je toch niet aan denken.
We proberen naast de drukte toch ook vooral te genieten van de wonderschone natuur. We moeten hier wel echt tijd voor maken, maar het lijkt beter te gaan als in Nederland. Wekelijks een ochtendje skiën op de gletsjer en straks heerlijk mountainbiken en wandelen in de bergen. Het uitzicht en de omgeving vervelen ons nog lang niet. Het is zeker de moeite waard om eens een bezoekje te brengen aan Haus Piesendorf.
Liebe Grüße Susan
