wereldeditie.nl

Misschien begeef ik me nu op een hellend vlak. Ik heb de zaak dan ook niet uitgebreid bestudeerd, maar baseer me op verhalen die ik de afgelopen jaren heb beluisterd.

Wij Nederlanders zullen er niet veel van begrijpen. Als je het gezonde verstand even laat werken, dan zou je de binnenlandse geschillen toch even opzij zetten ten gunste van het gezamenlijke landsbelang. Er moet toch even een economische crisis worden overwonnen.

Horen we uit Nederland verhalen dat er de komende jaren ergens een slordige 30 miljard moet worden opgescharreld, in België niets van dit alles, tenminste niet op het dagelijkse nieuws en ook niet in de gesprekken met mijn vrienden. Zo slecht is mijn Frans nu ook weer niet, dat me dat zou ontgaan. Verder heb ik van Nederlandse bronnen wel het gerucht vernomen dat de Belgische economie er veel slechter voor zou staan dan die van Nederland. Dus waar wachten we nog op? Dat is dus wat wij als Nederlanders denken.

In België denken ze heel anders. En Belgen onderling denken ook weer verschillend. In Vlaanderen denken ze totaal anders dan in Wallonië. Volgens de Vlamingen wordt in Wallonië het geld opgemaakt dat zij verdienen door noeste arbeid. Dit schijnt in de eerste helft van vorige eeuw trouwens jarenlang andersom te zijn geweest. In Wallonië werden grondstoffen gewonnen en in de omstreken van Luik was een bloeiende staalindustrie. In Vlaanderen heerste vooral armoede. Het was in die tijd dat heel wat Vlamingen zich in Wallonië vestigden.

En dan is daar die taal hè. Officieel zouden de Belgen tweetalig zijn, en het klopt wel dat onze Vlaamse buren een voorsprong bij ons hebben waar het de Franse taal betreft. In Vlaanderen wordt dan ook als tweede taal Frans geleerd. In Wallonië neemt men dat niet zo nauw, en men leert daar als tweede, en zelfs als derde taal, dikwijls Engels of Duits. Toch zijn mijn Wallonische vrienden erg fier als ze enige woorden Nederlands spreken.

En nu dan is de regering gevallen over de kwestie Brussel – Halle – Vilvoorde. In het kort: de gemeentes Brussel, Halle en Vilvoorde liggen in Vlaams gebied; Nederlandstalig dus. Niet helemaal, in Brussel spreekt 85% van de bevolking Frans. Velen zijn, net als bij Nederlandse steden, buiten gaan wonen. Denk even aan Purmerend, Almere en Hoorn. In de Kersenboogerd hoor je perfect Amsterdams praten. In de Nederlandstalige buitengemeenten van Brussel hoor je perfect Frans. En dat vinden de ‘oorspronkelijke’ bewoners niet prettig.

Een Vlaamsche weekend buurman drukte zijn ongenoegen duidelijk uit, toen hij vertelde dat hij in zich als doof voordoet als hij in Brussel in het Frans wordt aangesproken.

Maar het grootste geschil is nu het kiesstelsel. In B-H-V zou het mogelijk zijn om ook op een Franstalige kandidaat van een Wallonische partij te kunnen stemmen, terwijl Vlamingen in Wallonië alléén maar op die Franstalige kandidaten mogen stemmen. Met het gevaar voor Franstalige overheersing in het Parlement. In het Waalse weekblad las ik al dat er zelfs een mogelijkheid bestaat dat, na de komende verkiezigen, de Franstalige lijstrekker van de Waalse Socialistische Partij de nieuwe premier wordt. En daar gruwen de Vlamingen van, ondanks het feit dat deze mijnheer Du Rupo heel grappig Nederlands spreekt.