wereldeditie.nl

Wanneer er uitstapjes met mijn koor geregeld worden, twijfel ik nog wel eens of ik mee zal gaan. Ik kan me inmiddels best redden in het Italiaans, maar een hele dag of langer met alleen maar Italianen om me heen, dat is best een aanslag op je concentratie en je mentale uithoudingsvermogen.

Toen er gevraagd werd of ik mee ging voor een paar dagen naar Zwitserland heb ik daarom niet meteen ja gezegd. Het leek me natuurlijk erg leuk om zo’n uitstapje te maken, maar het idee van drie dagen non-stop omringd te zijn door uitsluitend Italianen was toch net iets minder aantrekkelijk.

Toch vond ik dat ik mee moest gaan, dus zat ik op vrijdag 30 april vroeg in de ochtend in de bus, richting het noorden. Aan het eind van de middag kwamen we aan in Cannobio. Dat bleek niet in Zwitserland te liggen, maar op ongeveer 10 km van de Zwitserse grens, aan het prachtige Lago Maggiore.

Er stond voor de zaterdagavond een concert gepland in een kerk in Cannobio en overdag maakten we een tochtje naar o.a. het Isola Bella.  1 mei is een vrije dag in Italië, dus het eiland werd druk bezocht door dagjesmensen en veel (Duitse) toeristen. Het is waar: l’Isola Bella è veramente bella!

Het was een leuk weekend en ik moet zeggen, het is me meegevallen met de taal. Op momenten dat ik er even moe van was kon ik vaak wel een rustig plekje opzoeken om op adem te komen en mijn mede-koorleden begrepen dat over ‘t algemeen heel goed. We hebben het er ook een beetje over gehad, over het feit dat ik vaak wat stilletjes en op mezelf lijk te zijn. Zij wijten dat aan cultuurverschillen, aan mijn Nederlanderschap.

Ik leg ze dan op mijn beurt uit dat ik als Nederlandse inderdaad wat rustiger ben dan de gemiddelde Italiaan, maar dat de belangrijkste oorzaak van mijn misschien wat timide houding is dat ik hier (nog) niet in mijn eigen omgeving ben en de taal nog niet goed genoeg beheers om alles te kunnen begrijpen en op dingen te kunnen reageren. Zet me in Nederland bij mijn familie of vrienden en je ziet een hele andere Annemarie!

Dus: ik ben op zoek naar een Nederlands koor, liefst in de buurt van Amsterdam, dat het leuk zou vinden om mijn koor uit Moie di Maiolati Spontini te ontvangen zodat zij eens kunnen zien hoe ik “echt” ben. Natuurlijk hoort hier ook een tegenbezoek in Italië bij! Ik kan jullie verzekeren dat jullie met open armen ontvangen zullen worden. 

Mijn koorleden zijn stuk voor stuk heel vriendelijk en aardig, maar een paar springen eruit als het gaat om begrip en behulpzaamheid. Met enige regelmaat vragen zij me hoe het gaat, of ik het nog een beetje leuk vind en of ik een bepaald gesprek wel kan volgen. Als ik iets niet begrepen heb proberen zij het me nog eens uit te leggen tot ik het wel snap en dat vind ik ontzettend lief van ze. Eén van hen heeft zelf een tijdje in het buitenland gewoond en kan zich daardoor goed in mijn positie verplaatsen.

De laatste dag van het weekend, op zondagochtend, zongen we bij een mis in Massino Visconti, op ongeveer een uur rijden van Cannobio. Na afloop van de mis kregen we een lunch aangeboden.; die duurde tot bijna 16:30 uur! Daarna moesten we nog helemaal terug naar Le Marche, weer een lange rit in de bus.

Om 23:00 uur waren we weer op de parkeerplaats waarvandaan we waren vertrokken en moest ik tot de conclusie komen dat ik een erg leuk weekend had gehad!

Het Lago Maggiore en de plaatsjes eromheen zijn prachtig, de beboste bergen zijn indrukwekkend, de bloemenpracht was overweldigend, we hebben lekker gezongen en heel veel gezien. Het gaat nog niet vlekkeloos, maar ik geloof dat ik het Italiaans inmiddels beter beheers dan ik dacht.

www.bbterramossa.it