Voorjaar in Wallonië: genieten van 800 m² gemaaid gras
Ook hier het mooiste jaargetijde; de zwaluwtjes zijn weer gearriveerd en op het terras staat een stenen bloemenvaas, waar twee koolmeesjes in- en uitvliegen met allerlei voedsel.
Inmiddels is ook het piepende en krijsende geluid van de opgroeiende jongen hoorbaar. Ze mogen me wel dankbaar zijn, want als het regent leg ik er een plank boven; ze konden eens verdrinken. De ouders trekken zich overigens niets aan van deze plank, als ze maar bij de jongen kunnen komen. En dan de bomen en struiken: uitschietende dennenboompjes, en bessenstruikjes waar de besjes al aanzitten.
Maar….ook al weer twee keer het gras gemaaid. Per keer een twee en een half uur werk. Het gaat dan ook wel over zo een achthonderd vierkante meter hè. Dat gaat in de zomer naar één keer in de vijf dagen, en daarna weer langzaam afnemend tot eind oktober. Nog een geluk dat het parc conteneurs (containerpark) hier dicht bij is.
Op dinsdag komt de vuilnisauto langs voor de grijze en de groene zakken. Voor groot afval kan men bellen en het wordt dan opgehaald. Wij gaan echter naar het containerperk. In België heeft, voorzover ik weet, elke gemeente zo een voorziening. Grote containers aan een soort laadperron. Verdeeld voor wat betreft de bestemmingen: hout, tuinafval (waaronder mijn gras), karton, papier, allerlei ander afval en ijzer. Verder de bekende bakken voor oude kleding, glas (gekleurd en wit) en allerlei soorten plastic.
Hier heb ik ook onder de plastic flessen en potten leren kijken om te weten in welke bak ik een en ander moet deponeren. Daar wordt overigens streng op toegezien door de aanwezige medewerkers. Moest ik in Zaandam betalen als ik bepaalde zaken naar de gemeentewerf bracht, hier heb ik een stempelkaart en elke maand haal ik een stempel. Bij inlevering aan het einde van het jaar op het gemeente huis krijgen we dan 25 euro reductie op de reinigingsbelasting.
Het gras transporteer ik in een soort tonnen van plastic doek. Dat betekent vooral niet teveel gewicht per ton, want die tonnen moet ik achterin de auto tillen en op het containerpark weer legen. Voordeel van deze methode is wel dat ik de lossende en wachtende aanhangwagentjes kan passeren. Deze week ging het al trouwens al fout. Teveel getild, rugpijn (een soort spit) dus rustig aan en ook even niet fietsen. Dan maar van de bomen, het gemaaide grasveld en de vogeltjes genieten.
