Dag lezersdaglezer
- 29-05-10@09:00
2 Reacties
Alkmaar, 29 mei 2010. U bent naar de NHD-lezersdag gekomen. Om iets opwindends, bijzonders of enerverends mee te maken. U ontdekt de Wereldeditie, de Griekenlandsectie. En daar leest u dit.
Als je voor een week – of twee – als toerist naar Griekenland gaat, heb je het gewoon druk. Direct na de welkomstmeeting wil je vandáág nog een berg beklimmen, morgen bijzondere vogels spotten, overmorgen dit klooster bekijken of dat dorpje bezoeken. Snorkelen hier, jeepsafari daar, opgraving links, museum rechts. Misschien nog een excursie tussendoor, en elke avond natuurlijk lekker laat en lang uit eten. Met een ober, die zo guitig Nederlands spreekt en je meteen in de keuken laat zien, wat hij je ‘buiten de kaart’ nog voor heerlijkheden mag aanbieden: ‘voor lekker en niet doer’.
Elke dag maak je wel iets opwindends, bijzonders of enerverends mee. Ik geef het je te doen.
Als je hier – zoals ik – langere tijd verblijft, is dat anders. Dan maak je niet elke dag iets opwindends, bijzonders of enerverends mee. Persoonlijk kan ik daar heel goed mee leven – sterker nog: het liefst maak ik de hele dag niets mee – maar voor een dynamisch weblog in de Wereldeditie is dat natuurlijk buitengewoon saai. Daarom bedenk ik zelf maar iets opwindends, bijzonders of enerverends. Je moet toch wat als Griekenlandcorrespondent. Maar als ik daar dan een verhaaltje over heb gemaakt, blijkt de werkelijkheid net weer iets opwindender, bijzonderder of enerverender. Dat heb ik dan weer.
Want Griekenland is op het moment nogal in het nieuws. Negatief vooral, want de vorige regering had zijn financiën niet op orde. Dat hadden bijna alle andere landen in Europa ook niet, maar daar ging het nu niet over. Griekenland had het verzwegen! ‘Foei’ riep de EU. Toen begon het krakelen.
De huidige regering zit nu met de gebakken aubergines en moet bezuinigen. En niet zo’n beetje ook. We zagen de beelden – vooral Athene – maar intussen hoorden en lazen we jaloers over die lage pensioenleeftijd, 13e en 14e maanden en andere riante arbeidsvoorwaarden. En dan nog staken ook!
En naar dat land zouden we deze zomer op vakantie? Misschien maar even wachten met boeken…
Fout! Griekenland is Athene niet en buiten Athene zijn grote delen van het land afhankelijk van het toerisme. De toeristen moeten het de Grieken mogelijk maken om naast hun dagelijkse boterham ook nog de verhoogde accijnzen en BTW te kunnen betalen. En de salariskortingen nog enigszins te compenseren. Wél boeken en wél komen dus, want als toerist maak je hier elke dag wel iets opwindends, bijzonders of enerverends mee. Twee voorbeelden – van horen zeggen uiteraard.
Hier om de hoek staat de grote rots waar de stad zijn naam aan ontleent. Boven op die rots een kerk. De Panagia Glikofiloussakerk – maar dit terzijde – is verplichte kost om te bekijken en te beklimmen, ook voor elke gelovige Griek. Bovendien toeristisch geheel verantwoord, want gratis! Vraag niet hoe het kan, maar geniet ervan. Het feest begint al ruim tien meter boven zeeniveau, daarna – voor de steiletrappenstappentellers – nog 114 treden te gaan. De bijbehorende mythe over de meteoriet, het schip uit Galaxidi, de icoon, het vreemde nachtelijke schijnsel en de bibberende jantjes schenk ik u. De kuitkramp komt meestal pas de volgende dag, maar dan heb je ook wel wat meegemaakt!
Om de andere hoek staat het herenhuis uit Vareltzidena, een villa uit 1740 in west-Macedonische stijl.
Afgeleid door de T-shirtwinkel of de lucht van de plaatselijke ouzofabriek loop je hier als onwetende toerist eenvoudig aan voorbij, terwijl juist hier de economische crisis in stille maar volle hevigheid heeft toegeslagen. Terwijl in de nabij gelegen horeca de prijzen nog steeds prettig laag zijn, heeft men hier zijn kans gezien, de argeloze, cultureel angehaugte bezoeker een poot uit te draaien. Men heeft het bestaan om, geheel onaangekondigd en onduidelijk op wiens gezag, de toegangsprijs van nul euro te verhogen naar twee! Per persoon! En dan de manier waarop! Gewoon met viltstift op het bordje met toegangstijden dat naast de deur hangt! Weet de EU hier wel van? Maar dan valt het muntje.
De mens wil bedrogen worden, luidt het gezegde. Ook ik. Ook in Griekenland, ook door Griekenland. Indachtig de oude marketingwijsheid: ‘als het zó goedkoop is, kan het niets zijn’ hebben de Grieken hier een gouden greep gedaan, want inmiddels stromen de bezoekers toe. Die kopen de Vareltzidena T-shirts en de Vareltzidena-ouzo, drinken Vareltzidena-cocktails en eten het Vareltzidena-menu in een van de vele Vareltzidena-taverna’s, waar het – absoluut niet toevallig – elke avond Vareltzidena-night is. Bekeerde Vareltzidenatas geven elkaar de Vareltzidena-high-five en demonstreren op elk terras de Vareltzidena-wave. Eenmaal in de Vareltzidena-bus naar het vliegveld dringt het massaal en staand gezongen Vareltzidena-we-are-the-champions door de ramen. In de vertrekhal komt…
Gelukkig maak ik hier nooit zoiets opwindends, bijzonders of enerverends mee. Wanneer komt u?
Dandalos.
Volgende week vertrekken wij voor 3 weken Griekenland. Pilion! Ik kan niet wachten. Maar ik heb de afgelopen weken zoveel commentaar gekregen, moedeloos word je hier van. Velen denken inderdaad dat Griekenland één groot slagveld is of dat het een derde wereldland is geworden. Ik promoot Griekenland als vakantieland en weet zeker dat ik lekker ga genieten. En……..in september nog een weekje naar Parga geboekt. En nu maar hopen dat er geen stakingen zijn die gevolgen hebben voor de luchtvaart, anders zal iedereen zeggen, zie je wel…..