wereldeditie.nl

Soms is de kunstagenda zo vol dat je zomaar een paar dagen bijna alleen maar bezig bent met tentoonstellingen aflopen en studio’s bezoeken. Hier even een verslag van een weekendje kunst kijken in New York.

Dit begon afgelopen Vrijdag met de voorbereidingen voor de opening van “Photogenic”, de nieuwe tentoonstelling van Camel Art Space, een galerie in Brooklyn die ik vorig jaar heb opgestart in het gebouw waar ook mijn studio is gevestigd. (voorbereidingen zijn dan o.a. de belichting doen, bier koud zetten, info-mapjes klaar leggen, even stofzuigen.. enz. )
“Photogenic” is een tentoonstelling met als leidraad de fotogram techniek. Een fotogram is een manier van foto’s maken zonder het gebruik van een camera. Objecten worden direct op het fotopapier gelegd en dan belicht, waardoor er een unieke afbeelding ontstaat dat als het ware het negatief is van de originele objecten. Vaak wordt deze techniek een beetje als een beginners techniek van de fotografie afgedaan, maar we hebben dus een aantal fotografen gevonden die de fotogram als een serieus onderdeel van hun kunst praktijk hebben opgenomen.
De opening was lekker druk met een interessante mix van kunstenaars, curatoren en publiek uit de buurt.

Ik zou eigenlijk die avond ook nog naar de opening gaan van een tentoonstelling in een galerie die de beelden tentoonstelling had georganiseerd in East River State Park, waar ik aan meedoe. Maar het was al laat, ik was moe, moest de volgende dag weer vroeg op en ging dus lekker naar huis.

Zaterdag had is een afspraak met Suzanne Stroebe in haar studio, een paar straten bij mijn  studio vandaan. Het is hier in NY vrij normaal om studio bezoeken te doen. Kunstenaars hebben vaak veel aan een goed gesprek over hun werk met geestverwanten. Daarnaast had Suzanne interesse getoond om een tentoonstelling voor Camel Art Space te organiseren. Interessant dus op verschillende vlakken, naast dat Suzanne goed werk maakt en lekker aan de weg timmert.

Op het moment werkt ze aan een serie beelden die zijn samengesteld uit voornamelijk gevonden voorwerpen, in combinatie met voorwerpen uit haar directe vooral huiselijken leefomgeving. Ze zoekt daarin dan vooral naar tegenstellingen, zoals bijvoorbeeld de vooral mannelijke associatie ten aanzien van beeldhouwen, waarbij ze er dan door een bepaalde kleurstelling of materiaal behandeling er een zachtere of vrouwelijkere associatie aan wil geven.

Na Suzanne gedag te hebben gezegd ben ik nog snel even bij het ISCP (International Studio & Curatorial Program) binnengelopen, aan de andere kant van haar studio gebouw. Ze hielden daar dit weekeinde open studio’s. Het ISCP is een instelling waar vanuit alle landen ter wereld kunstenaars naar toe worden gezonden om een “recidency” te doen. Ze krijgen dan een studio voor een aantal maanden, niet al te groot, en gaan dan werk maken onder begeleiding van gerenommeerde gast docenten. Naast dat er dus de unieke kans wordt geschapen om in een andere omgeving te werken, te samen met internationaal toptalent, wordt dit programma ook erg bekeken door galerie’s, musea en mensen uit het kunst wereldje.

Een kunstenaar die er voor mij uitsprong was Frederico Maddalozzo met een soort spraypaint objecten. Een daarvan was een opstapeling van twee sokkels met daartussen vier spraypaint bussen, naar elkaar toe gericht, en die dan door het gewicht van de opstapeling leeg waren gespoten. De spraypaint droop er letterlijk aan alle kanten van af. Een mooie combinatie vond ik van een soort minimalistische beeldhouwkunst, performance en street art. Tegelijk gecontroleerd en ongecontroleerd.

Bij het ISCP weer weg en terug naar Camel Art Space waar Chris galeriedienst had tot 6 uur. Van daaruit zouden we naar een opening gaan van een groeps tentoonstelling bij Ronald Feldman Fine Arts in Soho, waar Shih-Chien Huang, een kunsternaar bij ons in het studio gebouw aan meedoet.
‘Resurrectine’, de titel van deze tentoonstelling, duidt op het idee van transformatie, vooral dan door de creatieve daad van vormgeven, verschijning, natuur, karakter, betekenis en vernieuwing (volgens de press release). De naam ‘Resurrectine’ is afkomstig van een fictief drankje wat leven zou kunnen herstellen, zoals beschreven in “Locus Solus”, de 1914 roman van Raymond Roussel.
Er was onder anderen te zien; een videospel gebaseerd op een middeleeuws schilderij van de resurrection, een spiegel die de reflectie van de toeschouwer in een geanimeerde afbeelding van Andy Warhol doet veranderen, een “levend” schilderij waarbij computer paneeltjes, snoertjes, etc. met ouderwetse olieverf waren gecombineerd tot een soort afbeelding van een boom. Er stond ook wat leek op een Dodo gemaakt van kippenbotjes.

C.J.’s (Shih-Chien) hangend object sprong er wel uit. Ten eerste omdat er veel bewoog en er veel gekleurde lampjes aan en uit gingen. Daarnaast is het ook een mooie hybride van technologie en biologie. Hij had bijvoorbeeld zijn ogen gefilmd, die doordat ze van links naar rechts keken lichtsensoren bedienden, die dan weer ventilaroortjes aan- en uit deden, en die op hun beurt weer plastic zakjes opbliezen als in een soort ritmisch dansende kroonluchter, die ook weer iets weg had van een diepwater vis.

Na Feldman gingen Chris en ik nog even kijken of de eindexamen tentoonstelling van NYU al open was. Maar dat was die niet, dus op naar huis.

Zondag gingen Peg, Ik en de kinderen nog even naar East River State Park. Kijken of mijn beeld er nog stond. En om nog even wat foto’s te maken en een filmpje te schieten, ook onder andere van de rest van de tentoonstelling.
Kunst in openbare ruimtes kan inherent wat onvoorziene factoren met zich meedragen. Een van de factoren, naast het weer, is natuurlijk het publiek. Zo blijkt onder andere mijn beeld, en dan voornamelijk door ons jeugdig kunstminnende publiek, ook als klimrek te worden gezien, in plaats van alleen als een “daar mag je niet aankomen”-kunst object. Dat kan je natuurlijk niet in de hand hebben. Er is dan ook waarschijnlijk geen betere manier om te testen of een kunst object de situatie in een publiek park aankan, dan door er een klasje kinderen op los te laten.
 
De volgende keer over Open Studios, Governors Island, Kunst op het dak en kunst in de ijzerwaren winkel.