wereldeditie.nl

Vanuit mijn raam zie ik het zoveelste opstootje voor de poort van het wooncomplex waar ik verblijf. De laatste weken werd er driftig gewerkt aan een hek en een slagboom. Dat was allemaal nog wel leuk. Goh, wat gaat er gebeuren? Een lassend mannetje op zijn hurken met vijf anderen er omheen.

 Twee dagen geleden kwam ik echter ’s avonds thuis en stonden er heel veel mensen bij de poort. Wat nu weer? Deze keer een waterlek in onze tuin? Nee, de poort was in werking getreden en het bleek dat we een soort sleutel nodig hadden om je te identificeren en dan pas ging het hek open. Gelukkig wilden ze me nu nog gewoon doorlaten, maar ik moest wel een sleutel gaan kopen en er werd met de hand gewezen in de richting van een gebouw op het terrein.

De volgende dag bleek in een achterkamertje, dat moet je ook maar weten, een mannetje te zitten die de sleutels regelde. Jippie. ’s Morgens werd ik die dag al wakker van geschreeuw. Een protest van, zo te horen mannen en vrouwen, die het niet eens waren met de gang van zaken. Later die ochtend hoorde ik weer protesten, maar op hetzelfde moment viel ook de stroom uit en bleek even later ook dat we weer geen water hadden. Dat er geen stroom was, hield ook in dat het electronische hek het niet meer deed.

Toevallig moest ik er enige keren doorheen, niet zonder grote glimlach. Ik ging op zoek naar het lek om deze keer een foto te maken van de overstroming, maar ik kon niets vinden. De stagnerende waterstroom had te maken met het schoonmaken en controleren van de waterinstallatie. Ook slechts een van drie liften was in werking en dan volledig zonder licht (kun je je voorstellen in een volle lift zonder licht?) en ook op de trap was minimaal licht. Gelukkig hadden we nog wel gas en kon ik een koppie thee zetten. ’s Avonds werkte alles weer, ook het hek. En opnieuw zie en hoor ik af en toe schreeuwende mensen bij de poort……

Een stevig minpunt is dat ik Wereldeditie.nl tijdelijk niet meer kon bereiken. Ik lig misschien weer “under investigation”. Dit heb ik eerder meegemaakt dit jaar rond half maart, de periode dat er vorig jaar onlusten waren in Tibet. Toen waren sommige sites die ik vaker bezocht, plotseling niet meer bereikbaar. Ook Skyradio is via de gewone weg niet meer bereikbaar, daar luister ik ’s morgens wel eens naar. Wereldeditie kon ik gisteren nog via een omweggetje bereiken, maar dat gaat nu ook niet meer. Hopelijk een tijdelijke inzinking van het Chinese internet….. (Intussen is het weer hersteld.)

Mijn vriendin hier, is cameraman geweest in Frankrijk, Canada en Israël en heeft in die hoedanigheid meegewerkt aan een film over de vrijheid. Een trotse Chinese vriendin heeft die film hier openbaar laten vertonen. We vermoeden dat het daarom is dat iedere keer als ze met haar koffertje het pand verlaat, de politie voor de deur staat om te vragen naar haar bestemming.

Nu het electronische hek bij de poort is geïnstalleerd kan mijn doen en laten goed geregistreerd worden. Maar ja, als het net zo goed gaat met het verbinden van de netwerken als in Nederland, dan zal het nog wel enige jaren duren voor de gegevens van onze poort zijn gekoppeld aan Big Brother.

www.jolandamul.nl