wereldeditie.nl

Nog twee weken en dan is het echt zover, we gaan emigreren. Na drie jaar ploeteren gaan we echt, drie jaar waarin we elf keer naar Zweden zijn gegaan, talloze huizen bekeken hebben op www.hemnet.se, twaalf Zweedse huizen hebben bezichtigd, duizenden e-mails naar Zweden gestuurd te hebben, meer dan twintig versies van ons ondernemingsplan hebben geschreven en tientallen gesprekken hebben gevoerd met mensen van Zweedse gemeentes, banken en bedrijven.

Drie jaar waarin we werden ondergedompeld in een achtbaan van emoties, van teleurstelling (als de bank nee zei of een mooi huis net verkocht werd) tot euforie (we gaan echt!), van verdriet (het lukt ons nooit) tot blijdschap (we hebben een huis gekocht). Het voelt raar aan, andere mensen hebben het idee dat het avontuur nu pas echt begint.

Maar voor mijzelf voelt het als een afsluiting van een periode, alles is nu klaar. Bijna hadden we het opgegeven, na de lekke waterleiding van afgelopen winter en de één na de andere bank die ons niet eens wilde zien, leek het een hopeloze zaak.

Met een laatste ademteug en een ontzettend balend gevoel zijn we in februari naar de bank in Zweden geweest voor nog één poging, de handen nog koud van het ijshakken in de badkamer. Het was een erg goed gesprek, een betere presentatie hadden we nog niet eerder gegeven.

Met eindelijk het langverwachte resultaat, we gaan. En nu dan nog twee weken en dan is het gebalanseer tussen twee landen, twee huizen en twee levens voorbij. Dan kunnen we ons focussen op één land, één huis, één toekomst. Wat een luxe na jaren van geploeter en onzekerheid! Ik heb geen idee van wat ons nog te wachten staat, welke tegenslagen we krijgen en wat de grootste vreugde gaat worden.

 Maar terugkijkend op de afgelopen drie jaar weet ik één ding zeker, geen berg zal voor ons te hoog zijn of te steil (behalve de berg in onze ‘achtertuin’, de Knektberg, de eerste die daar fietsend oprijdt verdient een lintje), we zijn als gezin zo krachtig geworden, dat we dit ‘nieuwe’ avontuur vol vertrouwen tegemoed zien. Maar het wordt tijd dat de achtbaan verandert in een zwanenbootje. En volgens mij hebben ze die in Zweden uitgevonden…