wereldeditie.nl

Goh, wat kun je iemand missen, zeg! Dennis is hier bijna vier weken geweest en ik heb hem vorige week weer op het vliegtuig naar huis gezet. En net als 4 maanden geleden vallen de eerste dagen alleen me niet mee. Ik weet wel dat het binnen een week weer helemaal gewoon is, maar het was deze keer in mijn beleving toch anders.

Vier maanden geleden begonnen we aan het avontuur en kon ik bijna niet wachten om de hele to-do lijst met ideeën uit te voeren. Toen de omzet in de winkel tegenviel, spraken Dennis en ik af dat we eind juni samen een beslissing zouden nemen. En die hebben de genomen; de winkel gaat dicht. Half juni was de Fan Fair, oftewel het country festival in Nashville. Dennis was onder andere om die reden overgekomen.

En hoewel we over belangstelling niets te klagen hebben gehad, was de omzet niet genoeg. En dat terwijl er in dat weekend 130.000 muziekfans waren. Na het festival wisten we genoeg; als het nu niet gebeurt, dan gaat het hier niet gebeuren. Dat is op zich wel jammer, maar het wordt een stuk erger als je huurbaas niet meewerkt. Ik heb een huurcontract voor twee jaar getekend en het eerste halfjaar daarvan is net om, dus ik heb wel een aantal slechte nachten gehad voordat ik liet weten dat het niet goed ging.

Verbazingwekkend genoeg werkt de huurbaas enorm mee, zodat ik eind juli de winkel deur dichttrek zonder huurschuld. Ik had er in mei nog rekening mee gehouden dat ik in eind juli terug naar Nederland zou gaan. Maar door de flexibele opstelling van de huurbaas, kan ik langer blijven, misschien wel tot de kerst.

Vorig weekend stonden Dennis en ik op de NAMM, de belangsrijkste muziekbeurs in de VS. En daar kwam iemand naar ons toe, die het helemaal ziet zitten met ons product. Omdat ik wist dat de winkel dicht zou gaan, was ik erg benieuwd naar zijn verhaal, dus ik heb hem afgelopen maandag meteen gemaild. Hij wil met onze producten (of inmiddels “met mij”) op een paar gift & interieurbeurzen staan, want hij verwacht veel belangstelling. Ik ben inmiddels bekend met de bergen die Amerikanen je beloven, dus dat moeten we eerst maar even afwachten, maar we gaan het wel proberen.

Als ons product helemaal niet aanslaat op deze beurzen (LA, Atlanta en New York) dan houdt het echt op, maar dan zijn we weer een paar maanden verder en hebben we het nog langer de tijd gegeven. Omdat we nu ook al een paar terugkerende klanten hebben, zou het heel jammer zijn als het niet lukt, maar zelfs dan ben ik erg happy.

Vorig jaar kreeg ik tijdens een Fortis bijeenkomst een tegeltje met: “Niemand weet waartoe hij in staat is, totdat hij het probeert.” Dat tegeltje is zo ongeveer mijn hele leven lang al mijn motto. En ook van het avontuur in Amerika, wat het ons misschien ook nog gaat brengen, kunnen we in ieder geval zeggen: we hebben het GEDAAN in plaats van er alleen maar over te praten!