wereldeditie.nl

Van de Verenigde Staten wordt wel gezegd dat het een echte ‘melting pot’ ofwel smeltkroes is van volkeren en Nederland is inmiddels een echte multiculti samenleving. Maar Israël kan er ook wat van! Joden over de hele wereld leven met de wens ooit te migreren naar Israël (Aliyah maken) en Israël heeft zich verplicht alle joden op te nemen die in Israël willen wonen.

Door de eeuwen heen is er een toevloed van joden geweest naar het Beloofde Land. Sinds Abraham rond 2000 BC en Mozes rond 1600 BC en sinds het zionisme (1882).

Mijn vrouw is geboren in de USSR in wat nu Oezbekistan heeft en kwam als meisje hier naartoe. Als ik om me heen kijk zie ik voormalige Argentijnen, Marokkanen, Soedanezen, Ethiopiërs, Fransen, Amerikanen, Oekraïners en nog veel meer.  Als de nieuwkomers het zelf niet kunnen regelen, krijgen ze woonruimte van de overheid en voor zover ik dat kan beoordelen gaat de integratie naar tevredenheid.

Ik las laatst een interview met een pilote bij de luchtmacht die pas vijf jaar geleden vanuit Somalië naar Israël was gekomen. Er werd haar gevraagd of ze te maken had met discriminatie. Ze antwoordde dat ze weleens een discriminerende opmerking had gehoord maar dat ze hier toch vooral op haar kwaliteiten werd beoordeeld. In Somalië had ze nooit pilote kunnen worden!

Vandaag de dag heeft de overgrote meerderheid van de Israëliërs haar wortels buiten Israël.

In de Eerste Aliyah, van 1882 tot 1903, kwamen zo’n 35000 joden naar Palestina dat toen een provincie was van het Ottomaanse rijk. De meerderheid kwam uit Rusland en stichtte enkele plaatsen in de omgeving waar ik woon zoals Zikhron Ya’akov, een gezellig bergdorpje waar het uitstekend eten is.

Een flinke groep Jemenitische joden stichtte een gemeenschap op de hellingen van de Olijfberg in Jeruzalem.

De Tweede Aliyah liep van 1904 tot aan het begin van de Eerste Wereldoorlog en het waren vooral joden die vluchten voor pogroms en antisemitisme in Rusland. Deze groep van zo’n 40.000 mensen was bevlogen van socialistische idealen die de grondslag werden van de eerste kibboetsen. Deze moesten wel verdedigd worden tegen Arabische bandieten en daarom werden er defensiegroepen opgericht. In deze periode werd de basis gelegd voor de latere natiestaat Israël middels de opleving van het Hebreeuws, de uitbouw van Tel Aviv vanuit Jaffa en de oprichting van politieke organisaties.

Na WO I, tussen 1919 en 1923, volgden nog 40.000 pioniers uit Rusland die met hun kennis van de agricultuur de joodse landbouw op poten zetten. Aan het eind van deze periode waren er naar schatting 90.000 joden in het Palestijnse mandaatgebied.

In de daaropvolgende vijf jaar vond de vierde Aliyah plaats en kwamen er nog eens 82.000 joden binnen. Ditmaal Polen en Hongaren die moesten vluchten voor antisemitisme. Het waren vooral mensen uit de middenklasse die in de grotere plaatsen gingen wonen en daar bedrijven startten. Een deel van hen wilde liever naar de USA maar daar gold toen een streng immigratiequotum.

De vijfde Aliyah was een erg belangrijke periode waarin een kwart miljoen joden, veelal op de vlucht voor het oprukkende nazisme, het beloofde land inkwam. Van 1933 tot 1939 was deze immigratie illegaal verklaard door de Britse machthebbers. De aanwezige arabieren waren sowieso niet blij met de komst van joden en organiseerden bloedige rellen met veel slachtoffers. Het werd rustiger toen in 1939 de immigratie actief beperkt werd en mede door de Holocaust natuurlijk.

Volgende week gaan we verder,  Wereldeditie wil graag dat we ons beperken tot 500 woorden per artikel.