Armen van kinderen de lucht in als de deo langskomt


Ik heb een beetje routine gevonden en begin sinds een paar weken elke dag om 7 uur ’s ochtends in het kindertehuis. Ik heb een uur reistijd dus om 6 uur ’s ochtends ben ik al onderweg maar het is verbazingwekkend hoe snel dat eigenlijk went.

Om 7 uur worden de kinderen uit bed gehaald, aangekleed en in de hal gezet. Er werken 3 personeelsleden op 25 kinderen, en dat is vrij pittig. Nu het personeel al aardig aan mij gewend is, zijn ze dan ook blij met mijn extra hulp. Als alle kinderen aangekleed en wel in de hal zitten krijgen de kinderen van mij deodorant, een crème opgesmeerd en kam ik hun haren. Het is voor mij een moment om even individueel met alle kinderen bezig te zijn, en de kinderen vinden het heerlijk.

Het ziet er ook wel leuk uit. De kinderen weten namelijk precies wat ik kom doen bij ze en zodra ik langs kom met de deodorant gaan alle armpjes al omhoog.

In het begin liet het personeel me maar gewoon gaan en zei er niks over maar sinds afgelopen week zijn ze steeds enthousiaster geworden als ik weer met de crème, deodorant en de haarborstel aan kom zetten. Een aantal personeelsleden doet het nu zelf soms ook. Het is ontzettend leuk om te zien, dat ze het beginnen over te nemen. Uiteindelijk wil ik dat alle kinderen ook elke ochtend standaard gewassen worden. dat zal nog wel even duren maar het is wel iets waar ik naar toe wil werken.

Sinds kort heb ik ook toestemming om de kinderen mee te nemen buiten het kindertehuis om bijvoorbeeld stukjes te wandelen. De kinderen vinden het prachtig! Van de week heb ik twee meiden meegenomen in de  metro om naar het centrum van Boekarest te gaan. De reis er naartoe was voor hen het mooiste. Nog nooit van hun leven hadden ze op een roltrap gestaan en in de metro gezeten. Voor hun wel een spannend uitje waarbij ze hun ogen uit keken, maar ze genoten vollop!

De communicatie met het personeel gaat ook langzaam maar zeker steeds beter. Ik blijf het hoe dan ook een lastige taal vinden om te leren, en dan met name de grammatica. Al die rare regeltjes.. ik snap de logica er ook niet helemaal van. Dan heb je bijvoorbeeld het woord IK, in het Roemeens is dat EU. Maar als je bijvoorbeeld zegt: IK HEB dan is dat in het Roemeens: AM, en dan komt dat hele woord EU er niet meer in voor.. dat is toch best raar?

Maar mijn woordenschat wordt steeds groter en het personeel begrijp ik vaak wel als ze Roemeens spreken. Het uitspreken daar in tegen is nog een ander verhaal. Al die verschillende klanken.. maar ik doe mijn best. En ook al spreek ik het soms helemaal verkeerd uit, het wordt wel gewaardeerd als ik het probeer.

Informatie en Links

Doe mee door te reageren, te volgen wat anderen hebben te zeggen, of door van uw blog naar hier te linken.


Andere Berichten

Reageer

Vertel ons wat u vindt. Sommige HTML-tags zijn toegestaan.

Reacties van lezers

Hallo Dianne,
ik kwam hier toevallig terecht omdat ik op google zocht naar kindertehuizen. Ik heb je verhalen gelezen en vroeg me af of je de indruk hebt dat je wat zou kunnen veranderen aan de omstandigheden. Ik ben vorige week ook naar Boerarest geweest en heb daar een inloophuis voor straatjongeren bezocht. De omstandigheden zijn gewoon niet te vergelijken met Nederland, het is geweldig om te zien hoe blij ze zijn met een beetje contact, met een warme maaltijd, met een douche. Maar ik heb het gevoel als je wat zou kunnen beteken voor kinderen dat er dan later ook veel minder straatjongeren zouden kunnen zijn. Ik was benieuwd naar jou idee en je ervaringen daar. Is het een Roemeens kindertehuis of opgezet door een ander land?
Het lijkt me leuk wat van je te horen. Gr manon manonw@live.nl