Volgende keer op de foto met Heino
Een van de argumenten waarvoor wij naar de Eifel zijn vertrokken, was dat je hier zo prachtig motor kan rijden. We hadden ons dan ook voorgenomen om dit jaar zo veel mogelijk van de momenten dat we weg kunnen van onze B&B gebruik te maken om een tochtje met de motor te maken.
Laatst hadden we weer een paar keer zo’n moment en dan proberen we van te voren een route te verzinnen waar we nog niet geweest zijn. Nu waren we dit jaar al een keer door Luxemburg gereden met een koffiestop in Clervaux, lunchen in Larochette en een ijsje in Echternach.
Deze keer ging het via de Maaren (dat zijn oude vulkaankraters die vol met water staan) richting de Moezel te rijden. Onze eerste Maar lag in Meerfeldermaar. Een prachtige plaats in een oude krater met nog een klein gedeelte waarin dan weer een meer ligt.
Te vroeg voor koffie dus nog even door naar Manderscheid, ook daar vonden ze het nog te vroeg voor koffie, want veel koffietentjes waren nog bezig om het meubilair buiten te zetten. Dan maar via de manderscheider burcht richting de holzmaar en door naar Gillenfeld. Daar een heerlijke cappuccino gedronken en Rinus natuurlijk een appel kuche. Ja, de Duitsers weten wel wat lekkere kuchen zijn voor bij de koffie.
Na de koffiebreak zijn we vervolgens langs het Pulvermaar gereden en via Lutzenrath en Bad Betrich, waar je overigens heerlijk kan kuren, naar de Moezel. Je merkt wel dat het aan de moezel een stuk drukker is dan bij ons in de Eifel. Nog een reden waarom wij voor de Eifel hebben gekozen. Maar met de motor langs de Moezel is toch altijd een mooi ritje, met al mijn favoriete fruitsoorten. Je weet wel, die waar je lekkere wijn van kan maken. In Ernst, een plaatsje net voor Cochem hebben we lekker zitten lunchen in het zonnetje. Vervolgens zijn we bij Cochem weer richting Vulkaaneifel gereden.
Diezelfde week kregen we nog een kans en zijn we richting Monschau gereden. Weer een heel ander gebied en weer nieuwe routes gedaan waar we nog niet geweest waren. Het mooie van een motor is dat je hem bijna altijd dicht bij je koffietafel/lunchtafel kan parkeren.
Maar deze keer wilde we koffie gaan drinken in Bad-Munstereifel. Daar heeft Heino, ( je weet wel die Duitse albino zanger met donkere bril en wit haar, en hij leeft echt nog) een café. Maar helaas, zaten we aan de verkeerde kant van het stadje en de motor kon niet mee het stadje in, die moesten we buiten de stadsmuur parkeren. Maar we gaan zeker nog een keer die kant op om met Heino op de foto te gaan.
Na de koffie weer via allerlei mooie dorpjes en weggetjes richting Monschau. Daar waren we vorig jaar ook een keer geweest en toen mochten we met de motor het dorp in. Deze keer kon dat nog wel maar moesten we via de andere kan het dorp in en dat was een stuk omrijden dus toch proberen of het niet van onze kan mogelijk was. Wij dus een straatje in, maar daar stond duidelijk een bord dat we niet naar binnen mochten. Reden we toch een klein stukje door en ja hoor, flits.
In Duitsland wordt je aan de voorkant geflitst, omdat het voor het bewijs nodig is om de bestuurder er met zijn gezicht op te krijgen. Nou hebben ze toch even pech gehad dat Rinus en een helm op had en er geen kenteken aan de voorkant van de motor zit. Ik dus afstappen en Rinus achteruit het straatje weer uit. Geen fanmail ontvangen van de Duitse politie. De motor hebben we dus maar buiten het dorp gelaten en na weer een lekkere lunch in het zonnetje weer op weg naar huis.
Op het moment is het weer even niet om motor te rijden, maar als we binnenkort weer de kans krijgen zullen we zeker weer een lekker ritje gaan maken.
Helaas hebben we zoals we de vorige keer beloofd hadden de eendjesrace gemist, maar wie weet kunnen we er volgend jaar verslag van doen.
Tot snel: Rinus en Sonja
www.derschmetterling.eu
