wereldeditie.nl

Ik zit aan tafel met Jean-Jacques. Jean-Jacques is een van de 85 LO docenten die zojuist de 3-daagse bijscholingscursus op de sportuniversiteit in Bujumbura (Burundi) gevolgd heeft. 

Voor hem op tafel staat een bord vol rijst, kip, erwten en saus. Zijn rechterhand houdt een zojuist geopende grote fles bier vast. Hij heeft honger, en dorst. Zweet parelt op zijn voorhoofd. Niet alleen vanwege het warme weer maar ook vanwege de sportactiviteiten waar hij aan deelgenomen heeft.

“Het is meer dan 25 jaar geleden dat we de laatste bijscholing gehad hebben”, aldus Jean-Jacques. “Vanwege de oorlog, instabiliteit en te weinig geld hebben we geen bijscholing meer gekregen”.

Hij vertelt me dat de lesgeefsituatie op zijn middelbare school door de jaren heen drastisch veranderd is. Klassen van 60 tot 80 studenten had hij vroeger niet, nu wel.

Veel Burundese vluchtelingen komen (al dan niet gedwongen) uit Tanzania en vinden weer een plek in het land. Het kleine land stroomt vol met mensen.

Klassen kennen een grotere diversiteit dan vroeger. Er zijn meer leerlingen met een beperking, vaak vanwege de oorlog (fysieke en/of mentale wonden).

Toen hij LO student was, 30 jaar geleden, werd hij niet getraind in het omgaan met grote klassen en met deze diversiteit. Bovendien werd sport alleen gezien als doel en niet als middel.

Vorig jaar sprak ik met de directeur van de sportuniversiteit, Mr. Salvator Nahimana. Hij is een visionair en inspireert vele mensen om hem heen. Een van de aandachtsgebieden was volgens hem het bijscholen van LO docenten. Hij vertelde met passie over de vroegere bijscholingen, in de jaren ’80, en over de huidige uitdagingen in de Burundese maatschappij.

NIF, de Noorse Sport Federatie, de organisatie waar ik als consultant voor werk, heeft besloten om de sportuniversiteit te ondersteunen bij het organiseren van deze bijscholing.

Na vele maanden van voorbereiding is het programma tot stand gekomen en uiteindelijk, de afgelopen dagen, uitgevoerd.

Tot grote tevredenheid van de Minister van Jeugd, Sport en Cultuur (oud-leerling en professor aan de sportuniversiteit), de medewerkers van de sportuniversiteit en de deelnemers zelf.

Het thema was: sport voor ontwikkeling en vrede.

Of en hoe sport kan bijdragen aan ontwikkeling (van life skills) en vrede werd duidelijk in de verschillende sessies die gegeven werden door professors, NGO’s uit het werkveld en gastdocenten.

Jean-Jacques vertelt enigszins geëmotioneerd dat hij na vele jaren oude studiegenoten is tegen gekomen hier. Het wordt duidelijk dat deze bijscholing veel meer is dan het verwerven van nieuwe kennis en vaardigheden. Ik kijk om me heen en zie vele LO docenten geanimeerd met elkaar praten. De energie is voelbaar.

NIF zal de bijscholing (1 maal per jaar) nog een paar jaar kunnen ondersteunen.

Maar wat daarna? De sportuniversiteit zal op zoek gaan naar een nieuwe partner.

Groeten uit Burundi,

Willem Vriend