wereldeditie.nl

Op dit moment zit ik hier alweer drie maanden en voor mijn gevoel gaat de tijd echt supersnel. Ik voel me goed, ik voel me thuis, en heb hier zo mijn eigen leventje opgebouwd.

Als ik terugblik op mijn tijd die ik hier tot nu toe, ben ik erg tevreden.

De eerste maand was vreemd. Aan de ene kant was ik ontzettend blij en enthousiast dat ik weer terug was, maar aan de andere kant was het ook frustrerend omdat ik nog zo weinig kon doen. Voor mij was alles zo herkenbaar, maar voor het personeel was ik opnieuw weer de vreemdeling die hier zogenaamd eventjes leuk komt doen met de kinderen.

Alles hing af van eigen initiatief. Niemand vroeg aan mij of ik ergens mee wilde helpen of iets wilde doen. Überhaupt praatte het personeel niet tegen mij. De kinderen mocht ik soms niet eens uit bed halen, en wandelen mocht ook nog niet.

Na een aantal weken werden ze iets losser en kwam het eerste contact op gang. Er werd gevraagd hoe ik eigenlijk heette en tot hoelang ik zou blijven. Nu na drie maanden is het contact tussen mij en het personeel al flink verbeterd. Ik versta de Roemeense taal beter wat het communiceren ook makkelijker maakt.

Niet dat ik nu opeens vloeiend Roemeens spreek.. als ik namelijk naar de gezichten kijk van de mensen tegen wie ik praat, weet ik dat ik vrijwel alles verkeerd uitspreek.

Máááár doordat ze zien dat ik mij best doe met de taal, worden ze ook begripvoller. Nu weet iedereen wie ik ben, ze weten dat ik er ook rondloop, en ze laten me mijn eigen gang gaan. Sterker nog: ze zijn nu zelfs enthousiast als ik er ben! Door een aantal word ik bij binnenkomst zelfs hartelijk begroet met een kus en een knuffel. tja, dat had ik van te voren ook niet gedacht..

Komende week ga ik op gesprek bij de directrice. De afgelopen drie maanden heb ik genoeg tijd gehad om te kunnen observeren en te bedenken wat ik met het ingezamelde geld wil gaan doen. En de badkamer heeft mijn hoogste prioriteit.

De staat van de badkamer op dit moment is behoorlijk slecht. De douche doet het niet eens meer, de toilet heeft geen deur en alles is ontzettend vies en smerig. Tijd voor actie dus! Nou heb ik zelf zo mijn eigen talenten, alleen helaas: een nieuwe douche plaatsen is daar niet een van. Hulp heb ik dus zeker nodig, en ik hoop dat de directrice mij hierin wil helpen met regelen. Ook moeten we samen een begroting gaan maken om te zien hoeveel geld we nodig hebben.

Om de directrice te spreken te krijgen, vergt overigens heel wat geduld. Ze is altijd bezet, druk of gewoon weg.. maar hoe dan ook het gesprek zal er komen!