wereldeditie.nl

Als iemand zegt, dat hij je de waarheid vertelt, kan hij ongestraft in leugens spreken. Als iemand zegt, dat hij je een leugen vertelt, kan hij ongestraft de waarheid spreken (Socrates, in zijn rede tot de Kalderimi).

Toen Europa nog geregeerd werd door het recht van de sterkste, hadden ze in Griekenland de democratie al uitgevonden: gelijke rechten voor iedereen. Het bleek direct een doorslaand succes en niet veel later werd voor iedereen ook een gelijke kalender ingevoerd: een dag had voortaan 24 uren, een week 7 dagen, een maand 30, en een jaar 12 maanden. Het zou echter nog eeuwen duren voordat deze verworvenheden ook in de rest van Europa gemeengoed werden.

Intussen hadden de Grieken in de praktijk gemerkt, dat de rechten van sommige Grieken toch iets gelijker zijn dan die van anderen. Om geen slapende Europeanen wakker te maken, bedachten de Grieken een list. A cunning plan. Voor de meer gelijkere Grieken zou het jaar geen 12, maar 13 of 14 maanden moeten hebben. En voor de gelijkste van die gelijkere Grieken zelfs 15 of 16 maanden.

Moesten die gelijkste Grieken daar dan ook idem zoveel maanden voor werken? Nou néé, want kijk: je moest die democratie vooral meer naar de geest dan naar de letter volgen. Als ze er maar wél voor betaald kregen, want eerlijk is eerlijk: wij een beetje meer dan jij. De uitkomst van deze list noemden de Grieken het gelijkheidsprincipe. Een naam voor die gelijksten onder de gelijken hadden ze ook al bedacht: ambtenaren.

Maar zoals dat gaat in een democratie met teveel gelijken: op een kwade dag komt alles uit en spreekt heel Europa er schande van. Dat riepen ze, maar stiekem waren die Europeanen natuurlijk stinkend jaloers. Stom, dat ze daar zélf niet aan hadden bedacht! Al die tijd maar aanmodderen met armzalige aandelen, beroerde bonussen, cumulatieve contractcultuur. Dus moesten de Grieken boeten, besloot Europa. Nu, zwaar en allemaal – wat dachten die Grieken wel.  Over de duur en de omvang van het boeten moest uiteindelijk het IMF besluiten, maar dan had je ook meteen 110 miljard.

Europa kan dus gerust zijn: Het Komt Allemaal Goed. Als eerste onderdeel van het EU-IMF bezuinigingsprogramma gaat Griekenland naar goed Hollands voorbeeld nog wat staatbedrijven verkopen. Als 49% van de Griekse spoorwegen geprivatiseerd is, kunnen ook de Griekse forensen na een warme zomerdag gelaten op hun trein wachten, tot de rails vanzelf weer is rechtgetrokken. En bekvechten de Griekse NS en de Griekse ProRail met elkaar over de vraag, wie er nu eigenlijk verantwoordelijk is voor die kromme rails. Of gaan ze de wissels koelen. Met sneeuw uit Nederland.

Als 39% van de Griekse PTT geprivatiseerd is, zullen de Grieken voortaan óók viermaal daags hun post bezorgd krijgen. Van de Griekse Nuon blijft 49% in handen van de staat, maar voor die andere 51% kunnen de Grieken nog steeds niet overstappen. Ook behoudt de staat 20% van telecombedrijf OTE. Die maakt tenminste nog lekker winst, want Griekenland is onbetwist Europees belkampioen alle categorieën: lang, veel en hard. Wat schuift het? Ruim 3 miljard euro in de komende twee jaar. Goed zo, jongens, alle beetjes helpen. Wat hebben we nog meer?

Oké, we halen de wettelijke tabaksteugels maar weer eens aan. In Griekenland rookt 63% van de mannen, 39% van de vrouwen en 37% van de tieners tot 17 jaar. Dat moet maar eens afgelopen zijn, dacht minister van gezondheid Mariliza Xenoyiannakopoulou (voor zo’n minister zou menige Griek álles opgeven, maar zijn rokertje…). Daarom heeft zij per 1 september jl. de vierde antirookwet in acht jaar ingevoerd. En deze keer gaat het echt lukken, zegt Mariliza. Het komt er ongeveer op neer, dat Grieken alleen nog in hun eigen auto mogen roken. Ach, Mariliza is nog jong, zeggen de Grieken tegen elkaar. Ze weet kennelijk niet, dat juist dát nu al sinds 1952 verboden is…

Als protest is er al een politieke partij opgericht: de Rokers voor Kunst en Artistieke Creaties. Het partijbureau is gevestigd in de Booze Bar van oprichter Nikos Louvros. Over de lokale verkiezingen in november is hij optimistisch: ‘In Griekenland is roken nu eenmaal een traditie’, verklaart hij zijn beginselprogramma. ‘Mensen gaan niet dood vanwege het roken. Stress veroorzaakt volgens mij de meeste gezondheidsproblemen. In november tel ik mijn peuken.’

Maar wat als de Grieken maar blijven doorpaffen? Niet voor de kunst of de artistieke creaties, maar gewoon voor: eigen peuk eerst? En als de staatsuitverkoop niet voldoende oplevert, de rente en de schulden oplopen en de aflossingen achterblijven? Als de EU en het IMF opnieuw de klamme handen ineen slaan, als zelfs Mutti Merkel ongeduldig wordt, kortom, als de Euro scheurt? Dan hebben de Grieken hun plan B al klaar: dan krijgt Noord-Europa alsnog de Neuro, het Zuiden de Zeuro.

Dandalos.