wereldeditie.nl

Eigenlijk is er voor mij, Sonja, niets meer hetzelfde, zoals het tot ruim twee jaar geleden in Nederland was. Eigenlijk ben ik nu een Duitse huisvrouw met een Nederlands paspoort.

In mijn vorige leven in Nederland had ik een fulltime baan en had ik jarenlang een nevenfunctie als o.a. voorzitter van de ondernemingsraad en allerlei andere functies in commissies in het bedrijf waar ik werkzaam was. Tijd voor het huishouden was er dus niet veel en was ook niet echt een “hobby”van mij.

Natuurlijk wilden wij wel een schone leefomgeving en hadden wij dus jaren iemand die ons hielp met het huishouden. Koken was wel altijd al een grote liefhebberij van mij, maar daar kwam ik lang niet altijd echt aan toe. Natuurlijk had ik wel al een goede verzameling kookboeken, die me nu goed van pas komen en die nu uitgebreid zijn met Duitse kookboeken. In mijn vorige leven was ik ook veel onderweg en maakte ik veel kilometers, met als gevolg dat ik eigenlijk ook niet zo veel thuis was.

 En als ik dan vrij van het werk had, kwam die andere hobby, het duiken wel weer tijd opslokken. Niets om spijt van te hebben hoor. Van de ondernemingsraad tijd heb ik heel veel geleerd en heb natuurlijk goed opgelet hoe je een eigen bedrijf moet leiden en ook wat je dus niet moet doen als je een eigen bedrijf hebt.

Mijn leven in Duitsland is totaal anders dan “vroeger”, met als overeenkomst dat ik het nog steeds erg leuk en belangrijk vindt om met mensen om te gaan. In mijn nieuwe leven ben ik bijna altijd thuis en ben ik hooguit even weg om boodschappen te doen. Kilometers maken doe ik dus niet meer.

Daarnaast ben ik dus druk bezig met het huishouden, want de boel moet natuurlijk wel schoon en netjes zijn voor de gasten van onze B&B. Iets waar ik vroeger een uitgesproken hekel aan had, was strijken en ook dat doe ik nu met plezier. Als ik sta te strijken, bedenk ik ondertussen de menu’s voor de komende dagen. De strijktijd wordt dus goed besteed.

Verder ontdek ik steeds weer kwaliteiten die ik nog niet eerder bij mezelf ontdekt heb. Het eerst jaar begon ik met het maken van jam. Dat is echt een succes geworden en de gasten waarderen de zelfgemaakte jam heel erg. Natuurlijk genieten de gasten en wij zelf van de onbespoten groenten uit onze tuin. Mijn aandeel in de groenten tuin is trouwens die van zeggen wat ik erin wil en af en toe oogsten. De taken zijn verdeeld en de groenten tuin is van Rinus. De fruit en bloemen tuin is van mijn taak. Dit jaar had ik dus bedacht dat we ook gurken in de tuin moesten hebben. Ik dacht dus dat het komkommers zouden zijn, maar dat bleken dus augurken te worden.

 Weggooien doen we niet, dus hebben ik geprobeerd om de augurken in te maken. Een paar potten met verschillende kruiden mengsels om te kijken wat het zou worden. Nou de eerst pot was binnen een dag al geconsumeerd en dat is dus volgend jaar voor herhaling vatbaar. Heerlijk trouwens bij de nasi goreng die ik de gasten zo af en toe voorzet.

Natuurlijk heb ik mij als nieuwe Duitse huisvrouw ook gericht op het bakken van taarten, koekjes en andere zoetigheden en ook daar ben ik niet ontevreden over.  Rinus ook niet trouwens. Ook de menu’s voor de gasten zijn dit jaar al wat aan het veranderen en er komen steeds meer Duitse gerechten op tafel. Al zullen we ook de Nederlands gerechten niet vergeten. Natuurlijk hadden we naast de saté met friet, wel al de schnitzel op het menu staan, maar dit jaar is er de hackbraten (een soort gehaktbal, maar toch anders) bij gekomen.

 Ook heb ik mij verdiept in het maken van spätzle (zijn pastadeeg sliertjes die je als je ze bakt erg lekker smaken bij goulash e.d.) Je kan de spätzle kant en klaar kopen in de winkel en dan bakken, maar ik houd er van om dingen zelf te maken. Voor het maken van spätzle heb een soort van zeef nodig, dus heb ik zo’n zeef aangeschaft. Terug van de winkel dus meteen uitproberen. Je moet dus eerst een soort van beslag maken van speciaal spätzle meel, eieren, beetje zout en water. Dat laat je even rusten en dan houd je de zeef boven een pan kokend water en schep je het beslag in de zeef en schuift die heen en weer zodat er sliertjes (mijn zus noemt het wurmpies) in het kokende water vallen. Daar laat je ze in ongeveer een minuutje gaar worden en dan schep  ze uit de pan, uit laten lekken en later in de koekenpan bakken. Echt heerlijk bij mijn Belgische stoofpot (die nu Eifeler stoofpot heet omdat er Duits bier ingaat)           

Deze winter ga ik nog wat meer Duitse en ook andere recepten uitproberen, zodat we onze gasten volgend seizoen weer heerlijke maaltijden kunnen voorzetten. Als iemand nog een heel lekker nagerecht weet, houd ik mij trouwens aanbevolen. Mailen kan naar info@derschmetterling.eu

Als ze mij zo’n tien jaar geleden hadden voorspeld dat ik zo’n ander leven zou krijgen, dan had ik iedereen voor gek verklaard, maar ik zou op dit moment niet meer terug willen naar het hectische leven in Nederland. Daar heb ik toen van genoten en nu geniet ik en ook Rinus van ons nieuwe leven hier.

Tot snel,

Sonja

www.derschmetterling.eu