wereldeditie.nl

Bij georganiseerde fietstochten in Nederland is het gebruikelijk dat er op plaatsen onderweg wordt gestempeld.

Bij de 11 stedentocht bijvoorbeeld moet dat niet minder dan vijftien keer gebeuren om de organisatie er van te overtuigen dat je echt 240 km hebt gefietst. In België tillen ze daar niet zo zwaar aan. Hier laat men het over aan de volwassenheid van de deelnemers, met de gedacht: als je iemand bedondert, dan doe je dat vooral jezelf aan. Trouwens, ze werken hier ook niet zo met herinneringsmedailles en dergelijke prularia.

Wel is het mogelijk voor registreerbare prestaties fietsen, en daarvoor gebruiken ze wel stempels. Ieder lid van de ‘Federation Francophone Belge du Cyclotourisme et du VTT *’ is voorzien van een jaarkaart, waarop deze stempels per deelgenomen tocht kunnen worden verzameld.

Ik verzamel dus ook stempels; daarvoor heb ik wel drie kaarten. Één voor een afstandsbrevet van de Federatie, één voor een laureaat van mijn club en één voor de zogenaamde Montagnardes. Voor vertrek van elke rit dus een hele administratie. De eerste twee genoemde kaarten kunnen altijd worden gestempeld, maar de laatst genoemde alleen bij door de Federatie vooraf bepaalde ritten. Daarbij gelden dan eisen waaraan deze ritten moeten voldoen qua hoogteverschil en dergelijke. Dit gaat nu even over die Montagnardes.   

Op zaterdag 23 oktober was het jaarlijkse feest. Zie het als een soort afsluiting van het fietsseizoen, en dan wel speciaal voor de klimmers. Die klimmers komen vanuit heel Wallonië en de organisatie rouleert dan ook tussen de provincies Luik, Luxemburg, Henegouwen, Waals-Brabant en Namen. Dit keer was het de beurt aan Luik, en wel vanuit het Stade de la Gravière (alleen die naam al hè) in het plaatsje Amay, aan de oever van de Maas. ’s Morgens kon er worden gefietst over 45 of 75 km en ook was er voor liefhebbers een wandeltocht uitgezet.

Na terugkomst van de deelnemers aan genoemde activiteiten, zo tussen 12.00 en 13.00 uur, was het nog een hele zit tot aan een tombola die vanaf half drie tot een uur of half vijf plaatsvond. Om deze tombola gaat het nu. Voor elk stempel gedurende het jaar verzameld, werd een lot verstrekt. Ik had er dertien, maar er waren er met meer dan twintig. Tientallen prijzen waren er te winnen, van flessen wijn, sportkleding, fietshebbedingetjes, stofzuigers en TV’s tot aan de hoofdprijs: een koersfiets van het merk ‘Trek’.

Voor mij helaas weer geen fiets, maar ik ben niet ontevreden want mijn kledingkast is wel verrijkt met een water- en windvrij winterjack. De moeite waard dus om mijn stempeldiscipline ook volgend jaar weer te continueren.

 * VTT is niet vrije toertocht, maar velo toute terrein, elders ATB genoemd.